onsProat: Domme pech

Met de ketting op het aller grootste blad en de tong op het derde knoopsgat kom ik beetje bij beetje dichterbij en neemt de wielrenner die ik honderden meters verderop al had gesignaleerd, eindelijk in omvang toe. Zijn kuiten worden alsmaar breder en gespierder en zijn eigenlijk veel te bruin voor deze tijd van het jaar. Zijn fiets is er een uit het duurste segment en op z’n shirt staan meerdere grote sponsoren.

Ik had het nooit moeten doen, maar haalde hem in met de woorden “Mmmmoi”, zette nog even flink aan en vervolgde mijn weg.

De fietsende long op 2 benen, zag mijn witte beentjes en twijfelde kennelijk geen seconde. Binnen no-time zette hij de achtervolging in en bleef vlak achter me zitten op die eindeloze Lochemseweg. Na een kilometer of 8 en een voorsprong van een meter of 20 deed ik net of ik thuis was en sloeg ik rechtsaf richting de Viersprong en bedankte hem voor de prettige rit. 8 kilometer op kop met Lance Armstrong’s hete adem in m’n nek; het viel niet mee, dat geef ik toe. Maar een beetje stoer vond ik het wel. (meer…)

onsProat: Groen licht

De vorst is verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor koning Lente! De tractor kan uit de schuur. Het is weer tijd om het land te bewerken.

Caroline van de BoerBurgerBeweging heeft haar tractor al eerder van stal gehaald. De dag na de verkiezingen is ze hiermee naar het Binnenhof gereden. De rode loper was al uitgerold! Als een magneet op een stuk ijzer, trok zij de media-aandacht naar zich toe. Of je nu een voorstander van haar bent of niet, deze nieuwkomer heeft haar ene zetel gelijk verzilverd! Deze ene tractor op het Binnenhof trok meer aandacht dan alle grote leaseauto’s bij elkaar!

Een paar dagen geleden werd er geschoven met de verkenners op het speelbord van de politieke formatie veldslag in Den Haag. Het spel kan letterlijk opnieuw beginnen! Het doet me denken bij ons thuis tijdens het Yahtzee spelen! We gooien de dobbelstenen op tafel. En dan zien we dat er niets bijzit dat bijdraagt om een goede score te halen. We grissen dan alle dobbelstenen bij elkaar en gooien opnieuw. Het is geen garantie op een beter resultaat. Toch nemen we de gok en soms pakt het wél verrassend goed uit!

Afgelopen nacht is de tijd verzet, een uur vooruit. Ook de avondklok gaat een uur vooruit. Als we toch graag vooruit willen in de tijd, mag het van mij ineens met 10 weken tegelijk…. (meer…)

onsProat: Keuzestress

Afgelopen woensdag mochten we naar de stembus voor de Tweede Kamerverkiezingen. Ik weet niet hoe het u vergaan is maar met 34 partijen op de lijst zag ik door de bomen het bos niet meer. Veel keus hebben is mooi maar we kunnen het ook overdrijven. Moeten we links of gaan we rechts. Als je bij Rijschool Relker vraagt hoeveel leerlingen niet goed het verschil weten tussen links en rechts zal je waarschijnlijk schrikken van het aantal dat er moeite mee heeft. In de politiek is het al niet veel anders. Veel mensen stemmen ergens op zonder te weten waar die partij voor staat en wat de gevolgen zijn van die stem. Ze brengen een stem uit zonder zich ergens in te verdiepen. Terwijl alleen een kieswijzer je al heel goed op weg kan helpen.

Onze oudste dochter mocht dit jaar voor het eerst stemmen. Moet je je voorstellen dat je dan een tafel vullende lijst krijgt waaruit je moet kiezen, dat is bijna niet te doen. Dan zou je in de stress schieten. En die lijst kon toch ook wel wat logischer worden opgebouwd zou je zeggen. Nu staan de rechtse partijen links, de linkse partijen in het midden en de rest rechts. Of weer net anders. Geen touw aan vast te knopen. (meer…)

onsProat: Liefde versa Wetenschap

Kan liefde wetenschappelijk benaderd worden? Kijken jullie ook soms naar Married At First Sight (MAFS)? Ik kijk af en toe want het interesseert mij wel degelijk hoe de wetenschap de mensen matchen en uiteindelijk blijft er, deze keer, maar 1 stel over… hoe kan dat??? Zelfs als stelletjes meer dan 80% match krijgen, loopt het toch nog verkeerd af! Hoe dan..???!! Ik ben erin gedoken en ben tot het volgende gekomen:

Wetenschap: Je vult vragenlijsten in en je wensenlijst en die worden met elkaar vergeleken en daar komt een match uit. Maar vult men de vragenlijst wel eerlijk in? Of geeft men niet het wenselijke antwoord of een antwoord die je graag in jezelf zou willen zien? Hoe objectief is dan de vragenlijst ingevuld? En hoe goed kunnen de wetenschappers dan een match voor je vinden?
Is het niet menselijk dat je jezelf graag beter voor doet dan je in werkelijkheid bent? Is het misschien niet beter dat een beste vriendin voor jou de vragenlijst invult? Of misschien wel je ouders? Zou er dan geen ander soort man/vrouw voor je worden gevonden?
Op papier kan je dan wel een goede match zijn maar het hart is niet van papier en die kan hele andere signalen af geven. Ze zeggen niet voor niets dat er een verschil bestaat, als je een keuze moet maken, om of met je hart te voelen (intuïtie) of met je hersens (rationeel) een beslissing te nemen.
In MAFS is er vaak, in het begin wel een soort klik maar dat is meer omdat men nog in de roes zit van het trouwen en iedereen ziet er mooi uit in pak en jurk. De voorbereiding is 1 groot feest en zo ook de huwelijksdag en denkt men zijn/haar prins(es) op het witte paard te vinden voor het altaar.
Maar ja…. dan komt de volgende dag of misschien wel al in de huwelijksnacht, waarbij er vraagtekens op komen… Tijdens de huwelijksreis komen de eerste ‘excuses’ naar boven: Omdat ik zo moe ben, reageer ik zus of zo… ik mis mijn eigen huisje…ik mis mijn eigen ruimte om mij heen…ga zo maar door! Eigenlijk zeggen ze dat ze geen klik hebben met hun partner want als je die wel had, heb je energie voor 10! Dus het hart zegt: NEE!! Dan moet je wel van goede huizen komen wil je dit nog rechtbreien! (meer…)

onsProat: Hoofdpijndossier

Achter meters rotzooi, bedekt met een laag roest zag ik er voor het eerst sinds jaren weer eentje terug. Klemblaren van versleten waterpomptangen, zere vingers van kapotte gaskabels en slapeloze nachten van dat ene schroefje wat maar niet los wilde. Het schoot me dankzij die brommer in die oude aftandse schuur, ineens allemaal weer te binnen.

Ze was mijn aller grootste jeugdvriendin van jaren geleden. En stond daar ineens weer pal voor mijn neus.

Sleutelen, wassen, poetsen, schuren, verven, lassen en plamuren; we deden alles met elkaar en deelden lief en leed. Meestal was ze kapot en wou ze niet starten. Een vette bougie? Valse lucht? Ouderdom? Of gewoon een lege tank? Het kon van alles zijn maar vaak, zo tegen de tijd dat de mais begon te pluimen en pa mij verplichtte niet meer met de brommer in het weiland te komen deed ze het weer. We reden dan over hobbelige koeienpaden en dichtbegroeide slootkanten op zoek naar verstopte luchtfilters, versleten zuigerveren en lekkende keringen.
Uren en dagen kon ik aan haar sleutelen zonder ook maar enig vooruitgang te boeken.
In onze totaal niet technische familie, die beschikte over een werkplaats die slechts gevuld was met een grote rol ijzerdraad, een goede knijptang en een flinke bos stro touw was ik als beginnend sleutelaartje best een beetje bijzonder. (meer…)

onsProat: Kiezen of delen

De stempas is inmiddels op de deurmat gevallen. Dit keer valt er flink wat te kiezen. De keuze is reuze! Kiezen alsof je voor een vitrine vol met verschillende soorten gebakjes staat. De verleiding is groot om de grootste, de mooiste, de meest kleurrijke te kiezen.
Maar wat als je nou voor de smaak gaat? Laat je dan informeren. In dit geval door de bakker! Je keuze kan dan zomaar anders zijn. Met stemmen is dat precies zo…..

We laten ons graag, vaak en veel informeren. Hiervoor zijn allerlei programma’s op tv die ons lokken om te kijken. Welk woord we hierdoor het afgelopen jaar het meest hebben gehoord? Virus!
We moeten verspreiding tegengaan! Paniek is soms besmettelijker dan het virus zelf……..

Ik ben blij dat we mogen stemmen op wie we willen in Nederland! Is daar eigenlijk een partij voor?
De ‘Partij Voor het Besef’? Een partij die ons laat zien hoe goed we het hier eigenlijk hebben met elkaar! Tot nu toe nog steeds volop voedsel, zorg, onderwijs en vrijheid! Hoewel deze alle vier af en toe onder druk lijken te staan….
De boeren produceren ons dagelijks voedsel. Ze worden gedwongen tot schaalvergroting en tegelijkertijd tot afschalen. Ze leveren producten met meerdere keurmerken zoals ‘veilig’ en ‘duurzaam’.
De telkens veranderende regelgeving in combinatie met lage inkomsten maken dat velen noodgedwongen of vrijwillig de knoop doorhakken om te stoppen.
Jammer! Juist de kleinschalige boerderijen en grotere ondernemingen samen zorgen voor balans. Met een positieve invloed op ons landschap! (meer…)

onsProat: Verrassing

Dit was de titel van de eerste show van onze theatergroep Gewoon Aans. Op 12 februari 2016 was hiervan de première in een uitverkochte Reggehof. Het was voor mij een verrassing dat ik hiervoor gevraagd werd, nog groter de verrassing dat ik hierin moest gaan zingen. En dat vervolgens tijdens de show de zaal niet eens leeg liep terwijl ik aan het zingen was. Nooit gedacht dat ik het zingen zo leuk zou vinden. Toneel spelen was al heel lang mijn passie, maar zingen was iets voor onder de douche of als ik alleen in de auto zat. Maar voor een volle zaal? En dan die première in het theater, ook nog precies op mijn verjaardag. Het publiek was super enthousiast, lovende recensies, een gezellig feestje na de tijd. Een mooier cadeau kon ik me niet wensen. Een betere verjaardag, niet voor te stellen.

Maar dat kwam toch! Vorige week werd ik 50 en dat kon natuurlijk niet op de gewenste manier gevierd worden, de reden is duidelijk. Maar de 3 dames bij mij in huis gingen niet bij de pakken neer zitten. Ze werden bijzonder vindingrijk. Ik ging van de ene verrassing naar de andere. Achter mijn rug om werd er een mooi cadeau bedacht. Er was een compleet tijdschema wie er wanneer een spandoek mocht brengen en met hoeveel personen. En dat allemaal coronaproof. En als klapper ook nog een heuse drive-trough met meer dan 70 auto’s op de Scholendijk. Familie, vrienden, buren, collega’s, toneelspelers en collega-bestuursleden. Het was geweldig. En wat te denken van alle cadeaus, kaarten, berichten via app en Facebook. Personen waar je het misschien helemaal niet van verwacht die ineens een berichtje sturen. Hoe gaaf is dat. Ik heb me oprecht jarig gevoeld. Hartelijk dank aan iedereen die er aan bijgedragen heeft. (meer…)

onsProat: Winters Markelo in het jaar van de Os

Waar niemand onderuit komt is het prachtige winterse weer in Markelo! Dit heb ik nog niet meegemaakt, zolang ik hier woon!! Mijn heer, wat een sneeuw!!! Ik weet nog toen ik zaterdagnacht, wakker werd om mijn ‘nacht-plasje’ te doen, ik naar buiten keek en de witte wereld zag! Ik kon er niet meer van slapen en lag maar te wachten tot het licht werd en tijd was om op te staan en naar buiten te gaan! Hoe mooi was het om op de berg te wandelen, waar bijna nog niemand gelopen had en Shiva het allemaal maar raar vond, want hij kon geen groen plekje vinden om te plassen! 😆 Het duurde niet lang of Shiva vond het prachtig en rende door het bos als een gek, likkend aan de sneeuw! Op sommige plekken was de sneeuw zo hoog dat hij onder de sneeuw verdween en al springend op 4 poten tegelijk, omhoog kwam, zoekend naar zijn (in een deuk liggend) baasje..??!! Je kan gewoon niet anders dan foto’s…foto’s…foto’s maken en zie je dat Facebook bijna ontploft van de sneeuwfoto’s! Bijvoorbeeld van OBS Stokkum die een prachtige winterse wandeling heeft gemaakt met de leerlingen, vrienden en vriendinnen die elkaar niet onder doen met mooie natuur foto’s, heerlijk om te zien! Markelo op zijn best en wat een prachtige cadeautje van moeder natuur in deze bizarre tijd! Je ziet en merkt ook dat mensen vrolijker zijn, genieten van de wandelingen, we kunnen weer wat meer van elkaar hebben! Ik zie mensen elkaar helpen met het ruimen van de sneeuw, tractoren die voorbij rijden en de wegen berijdbaar maken in het dorp! Zo ook mijn lieve vriend Jeroen, die voor mij de ingang van de carport schoon heeft gemaakt! Zeer dankbaar! (meer…)

onsProat: Te laat

Met het gaspedaal stevig op de bodem van de Volkswagen Lupo spoed ik richting huis. Bijna 21.00 uur, de avondklok nadert. Links, rechts, bocht, drempel, nog meer gas en opschakelen naar de derde versnelling, 40 op de klok. Het stomme ding schiet niet op en is de meest onpraktische auto ooit voor mensen met enorme haast.

In plaats van een kofferbak vol rammelende kratjes bier, moet ik het doen met alleen het statiegeld bonnetje van de ingeleverde kratjes bier. Teleurgesteld zet ik de volle kratjes één voor één terug in het schap en bedenk ik in mezelf  waar het nu allemaal is mis gegaan. 

Bij de Plus was de Grolsch op en bij de Jumbo was ik 3 minuten over 8 bij de kassa en kreeg ik de kratjes bier niet meer mee. 

Was de auto te langzaam, had ik domme pech of ben ik gewoon te laat weg gereden van huis ?

Hoe dan ook, die stomme avondklok past bij vlagen gewoonweg totaal niet in mijn programma en het voor 8 uur ‘s avonds in huis halen van een kratje bier blijkt een hele uitdaging.  (meer…)

onsProat: Ons dorp van toen

Wonen in een dorp doet me weer beseffen hoeveel geluk we hebben. Bij het zien van de rellen rond het Capitool in Amerika viel ons de mond open van verbazing. Nu kijken we geschrokken met de hand voor onze mond naar het geweld en de plunderingen in een aantal van onze eigen steden.

Geweld, juist tegen die mensen die al zo hard zijn getroffen door het virus en de maatregelen: ziekenhuizen, winkels, horeca en de politie. Walgelijke beelden waar, zelfs bij een warme kachel, de koude rillingen van over je rug lopen…

Daarentegen beginnen inwoners van de steden dorpse karaktertrekken te ontwikkelen! Als echte ‘noabers’ helpen ze elkaar na de rellen om het puin en glas bij elkaar te vegen.

Sinds m’n geboorte woon ik in ons dorp. Dat is vandaag op de kop af 55 jaar! Ik had gehoopt op weer een volle kamer met bezoek! Nog steeds in vrijheid gevangen maak ik er mooi feestje van met m’n eigen gezin.

Laatst zag ik een nieuw tv-programma: ‘Het Dorp’, van Huub Stapel en Wim Daniels. Dit deed me denken aan ons eigen dorp en onze markante dorpsgenoten die ik ken of heb gekend. (meer…)

onsProat