onsProat - Maarkelsnieuws.nl Maarkelsnieuws.nl

onsProat: De droom over een drone

15 maart 2026 06:01

Als klein kind zag ik eens dat men met kleine modelvliegtuigjes aan het vliegen was. Wat vond ik dat mooi. Zo’n vliegtuigje vloog na een korte start de lucht in en maakte allerlei mooie manoeuvres. Het klimmen en het dalen in de lucht, waarbij de brandstofmotor meer of minder geluid maakte, was fantastisch mooi. Ik wilde ook wel zo’n vliegtuigje, maar dat was voor zo’n klein armoedzaaiertje als ik, niet weggelegd. Het bleef me wel bezig houden en ik besloot een speciaal spaarpotje aan te leggen om een keertje een dergelijk vliegtuigje te kunnen kopen. Tegenwoordig zou je een crowdfund-actie doen, maar dat bestond toen nog niet. Je moest toen gewoon werken voor je geld. We werkten op de boerderij, kregen wel een zakcentje, maar dat was geen vetpot. De puberteit kwam, je ging uit en er bleef weinig over voor het speciale spaarpotje. Er waren andere prioriteiten en hoewel er wel wat in het blikken sigarenkistje zat, dat door moest gaan als spaarpotje, verdween de droom uit het hoofd. Toch bleef het spaarpotje en later toen ik ging werken, kwamen er allerlei extraatjes voorbij, die het blikken sigarenkistje vulde. Spaarkaarten met benzinebonnetjes, verjaardagen, karweitjes etc. (meer…)

Lees meer

onsProat: Het einde van een tijdperk

8 maart 2026 06:01

In Markelo komt er dit weekend, definitief een einde aan een bijzonder tijdperk. Bill’s Bar sluit voor altijd haar deuren dit weekend, met een grootse laatste finale tijdens het “Final Weekend” waarvan vandaag de laatste dag is. Bill’s Bar ooit begonnen aan de Grotestraat, zoals ik het mij herinner en later zijn intrek genomen in Café de Kroon/Hargeerds, het pand nog steeds herkenbaar zoals het ooit was. Een stuk uitgaansgeschiedenis komt hiermee ten einde. Het was al een tijdje dicht als discotheek maar toch nog steeds ingericht als een discotheek. Je kunt er letterlijk en figuurlijk niet omheen, het pand staat prominent in het dorps midden. Het pand blijft er staan maar krijgt een andere invulling. Bill’s bar was decennialang voor vele generaties, een van de plekken om uit te gaan in Markelo. Bezoekers kwamen niet alleen uit Markelo maar ook uit de verre omgeving. Markelo is naar mijn mening, als klein dorpje op de kaart gezet door Bill’s Bar, Dieka en de Motorcross Markelo en misschien ook nog door de televisietoren. Als je zei dat je uit Markelo kwam, werd er regelmatig gezegd “O ja, dat dorpje waar Bill’s Bar of Dieka zit of waar die Motorcross altijd is”. (meer…)

Lees meer

onsProat: Rondje op oale groond

1 maart 2026 06:01

Het is nog vroeg, de dauw van de vrieskou hangt als een lichte sluier over het land. Het ruikt fris, naar vochtige bosgrond. Boven Stokkum komt de zon bijna op. "Laat mij lopen richting je ouders," had ik tegen Frank gezegd. "Je komt me straks maar achteroprijden." Ik gaf hem de route door die ik wil lopen vóór het ontbijt dat we bij zijn ouders hebben. Hierna zullen we weer in de auto stappen om terug naar Denemarken te rijden. Nog een rondje Maarkel door, denk ik. Ik heb mijn hardloopschoenen aangetrokken, snuif de frisse winterlucht op en steek de Goorseweg over, de Hulpe op. Het is lang geleden dat ik hier liep of fietste, denk ik, maar het pad is onveranderd. Ondertussen denk ik terug aan de dag ervoor. Hoe we vrienden bezochten, vrienden waar we eerder bijna wekelijks over de vloer kwamen, en waar we zo ineens acht jaar niet meer geweest zijn. Ook hier was het nog hetzelfde, buiten het feit dat we allemaal acht jaar ouder zijn geworden. Natuurlijk hadden we elkaar in de tussentijd wel gesproken, maar toch veel minder dan eerder. Allemaal druk met ons eigen leven. Ondertussen loop ik achter ’n Dikkeboer langs en groet in gedachten Dini. Aan mijn rechterzijde volgt het kerkhof. Hier waren we gisteren ook eventjes. De dierbaren die er liggen dragen we wel mee in ons hart, maar hoe kan het dat ik me dan toch soms schuldig voel dat ik hier nooit meer kom, denk ik. (meer…)

Lees meer

onsProat: Ergernissen

22 februari 2026 06:01

I love you van het verkeerd inpakken van de afwasmachine and back Dit was een quote op een tegeltje die we afgelopen week zagen bij Zorgboerderij de Piet. Een supertekst toch! Waar draait het om in een relatie, dat is geven en nemen. Sommige ergernissen krijg je er gratis bij en dan moet je je afvragen of het de moeite waard is om je hieraan te blijven ergeren of het te accepteren. Ik praat over alle soorten van relaties hierbij, niet alleen over de relatie met je partner. Al kan het anders inruimen van de vaatwasser hierbij wel het meest voorkomen. Een hele beroemde ergernis in relaties is het vergeten om het dopje op de tandpasta te draaien. De marketing is hier al op ingesprongen door klikdopjes op de tubes te zetten i.p.v. draaidopjes. Als we maar lang genoeg zeuren heeft het effect. Wanneer er in een gezin ook kinderen zijn kunnen er nog meer ergernissen ontstaan, hoe goed je het ze ook aangeleerd hebt. Bij ons vonden ze het heel erg moeilijk om een nieuwe wc-rol aan de houder te doen wanneer de oude rol leeg was. En nog steeds tref ik dit aan als ze bij ons zijn geweest. Nu kan ik erom glimlachen maar dat is ook wel eens anders geweest. (meer…)

Lees meer

onsProat: De oude brandspuit

15 februari 2026 06:01

Het is inmiddels alweer meer dan 40 jaar geleden dat erop zaterdagavond een bruiloft was, waarbij ook de brandweer was uitgenodigd. Een van de leden had diezelfde dag een oude brandspuit te koop zien staan aan de Molenstraat in Goor. Het was een spuit die getrokken moest worden door een paard. Het pompen van water moest handmatig gebeuren door 4 manschappen. Er werd die avond op het feest overlegd of deze oude spuit iets was voor de Vereniging van brandweerpersoneel en het duurde niet lang dat een aantal van hen richting Goor reed om te kijken of dit wat was voor Markelo. Je kon er demonstraties mee doen bij diverse brandweerevenementen en daarmee veel plezier beleven. Iedereen was enthousiast, de koop moest doorgaan. In Markelo had je in die tijd de verzekeringmaatschappij, “De onderlinge” in de volksmond aangeduid met “de brandkaste”. “De onderlinge” was de voorloper van Univé. De lijntjes waren in die tijd kort. Jan van de Klumper, voorzitter van “De onderlinge”, werd benaderd of hij wilde sponseren. Dit was voor “De onderlinge” geen probleem. De brandweer stond altijd klaar voor de Markelose bevolking en daar mocht ook wel wat voor tegenover staan. Uiteindelijk plukte “De onderlinge” toen daar de vruchten al van. De sponsoring ging door. Maar wel op de voorwaarde, dat de spuit niet verder dan 250 meter uit de kerktoren van Markelo mocht komen te staan. (meer…)

Lees meer

onsProat: Een ‘nøhlende’ auto

8 februari 2026 06:01

Ik heb een auto, waar ik erg blij mee ben. Echter deze auto heeft een bijzondere eigenschap, hij praat nog meer dan ik zelf praat. Dit zei ik tegen Dick, 1,5 jaar geleden, toen ik er nog niet zo lang in reed. De auto praat in piepjes, bliepjes en miepjes. Maar niet echt gezellig. Het gaat de hele tijd maar door van: gordel om, waarschuwing 30 km, 50 km, 80 km, binnen de lijnen rijden enz. ’n Betje nøhlen dus. En dan blijft het niet bij piepjes en bliepjes, hij heeft ook nog het zogenaamde 'Lane assist' waarmee hij me 'dwingt' om binnen de lijnen te rijden. Hij duwt je dan als het ware een beetje terug naar de baan waarvan hij denkt dat ik moet rijden. En als kers op deze automobiele taart, kan hij nog een 'ingreep' doen namelijk remmen als hij denkt dat ik dit niet doe. Dit is in de tijd die we samen er op uit gaan, twee keer voorgekomen. Ik schrok me het apezuur. Ik had namelijk geen idee, waarom hij remde. Ik zag niets, geen auto, geen fietser, geen kat…dus grote schrik maar niets geleerd. De 'pratende' auto heeft wel wat voordelen, ik hou me redelijk keurig aan de snelheid (deed ik al maar nu iets beter denk ik) dat is veiliger en een voorbehoedsmiddel voor bekeuringen (hoop ik), ik verbruik wat minder benzine, ook heel fijn. O ja en een achteruitrijdcamera! Navigatie, ja maar ik heb altijd nog een kaart in de auto en wijk ook graag af van de navigatie om veel redenen maar ook vaak omdat het leuker is. Maar dat is het dan ook wel zo’n beetje, veel verder kom ik dan niet met de voordelen. Het gepiep en gebliep gaat de hele tijd door en leid mij af dus ik negeer het maar een beetje. Het 'dwingende' van Lane Assist, vind ik wel lastig, moet altijd een beetje tegensturen. Aan het eind van het verhaal vraag ik mij af of het zoveel veiliger is geworden nu ik soort van 'gecontroleerd' aan het auto rijden ben. (meer…)

Lees meer

onsProat: De man in het rode jasje

1 februari 2026 06:01

Had ik al eens verteld dat ik hier in Denemarken een stalker had? Niet zo eentje uit een spannende film, met een hoody verscholen in de bosjes. Nee, de mijne kwam in een grote bus, met zijn rolstoel en droeg altijd een rood jasje en had een onstilbare behoefte aan melk. Het begon allemaal heel onschuldig. In de Facebookgroep van Bylderup-Bov verscheen een oproepje: of iemand verse melk had voor een man uit het dorp. Niemand had nog gereageerd. Dus ik stuurde een berichtje dat hij wel wat bij ons mocht komen halen. Dankbaar kreeg ik een berichtje terug. Nog diezelfde week reed er een enorme bus ons erf op. Daaruit werd een man in een rolstoel gereden. Zo’n verschijning waar je automatisch naar blijft kijken. Dat was hem. De man met het rode jasje, die we in het dorp ook weleens op zijn scootmobiel zagen rondrijden, zomer of winter, het maakte hem niets uit. (meer…)

Lees meer

onsProat: Blue monday?

25 januari 2026 06:01

Afgelopen maandag was het weer blue monday, de meest deprimerende dag van het jaar. De term is afgeleid van het Engelse begrip “feeling blue” (neerslachtig, somber, down of depri zijn). Laten we ons op deze manier depressieve gevoelens aanpraten? Op zich snap ik het: alle feestdagen hebben we weer gehad en waar zou je dan nog naar uit kunnen zien? Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd lijkt te gaan en dan zijn die rustige weken in januari juist wel fijn. De drukte van de decembermaand is achter de rug en het jaar ligt open als een onbeschreven blad voor ons. Een jaar vol nieuwe mogelijkheden met de vertrouwde activiteiten die bij verschillende jaargetijden horen als structuurpunten. Heb je dan nog tijd om je “blue” te voelen? Helaas zijn er veel mensen voor wie dit zeker zo is en er zijn genoeg redenen voor. Naast depri is het momenteel ook niet raar om je angstig te voelen; wat gebeurt er toch allemaal in de wereld of wat gebeurt er in het hoofd van Trump (waarbij ik twijfel of ik een hoofdletter zal gebruiken, bijna te veel respect). Waar stevenen we met z'n allen op af? Vorig najaar kregen we de informatie over het noodpakket wat we in huis moeten hebben, het doet wat met me. In mijn achterhoofd hou ik een lijstje bij dat wanneer we iets uit blik hebben gegeten, ik dit blik wel weer moet vervangen voor je weet maar nooit. Omdat we buitenaf wonen hebben we vaak wel voorraad in huis, we gaan niet dagelijks naar de supermarkt. Maar wanneer we geen elektriciteit meer hebben, gaat er al snel een groot gedeelte van die voorraad verloren doordat de diepvries het dan niet meer doet. Dit gaat nog maar over de voorraad eten maar hoe zal het zijn wanneer je continu voor je leven moet vrezen. Alleen al die angst kan een flinke bijdrage leveren aan blue monday. (meer…)

Lees meer