onsProat - Maarkelsnieuws.nl Maarkelsnieuws.nl

onsProat: Een ‘nøhlende’ auto

8 februari 2026 06:01

Ik heb een auto, waar ik erg blij mee ben. Echter deze auto heeft een bijzondere eigenschap, hij praat nog meer dan ik zelf praat. Dit zei ik tegen Dick, 1,5 jaar geleden, toen ik er nog niet zo lang in reed. De auto praat in piepjes, bliepjes en miepjes. Maar niet echt gezellig. Het gaat de hele tijd maar door van: gordel om, waarschuwing 30 km, 50 km, 80 km, binnen de lijnen rijden enz. ’n Betje nøhlen dus. En dan blijft het niet bij piepjes en bliepjes, hij heeft ook nog het zogenaamde 'Lane assist' waarmee hij me 'dwingt' om binnen de lijnen te rijden. Hij duwt je dan als het ware een beetje terug naar de baan waarvan hij denkt dat ik moet rijden. En als kers op deze automobiele taart, kan hij nog een 'ingreep' doen namelijk remmen als hij denkt dat ik dit niet doe. Dit is in de tijd die we samen er op uit gaan, twee keer voorgekomen. Ik schrok me het apezuur. Ik had namelijk geen idee, waarom hij remde. Ik zag niets, geen auto, geen fietser, geen kat…dus grote schrik maar niets geleerd. De 'pratende' auto heeft wel wat voordelen, ik hou me redelijk keurig aan de snelheid (deed ik al maar nu iets beter denk ik) dat is veiliger en een voorbehoedsmiddel voor bekeuringen (hoop ik), ik verbruik wat minder benzine, ook heel fijn. O ja en een achteruitrijdcamera! Navigatie, ja maar ik heb altijd nog een kaart in de auto en wijk ook graag af van de navigatie om veel redenen maar ook vaak omdat het leuker is. Maar dat is het dan ook wel zo’n beetje, veel verder kom ik dan niet met de voordelen. Het gepiep en gebliep gaat de hele tijd door en leid mij af dus ik negeer het maar een beetje. Het 'dwingende' van Lane Assist, vind ik wel lastig, moet altijd een beetje tegensturen. Aan het eind van het verhaal vraag ik mij af of het zoveel veiliger is geworden nu ik soort van 'gecontroleerd' aan het auto rijden ben. (meer…)

Lees meer

onsProat: De man in het rode jasje

1 februari 2026 06:01

Had ik al eens verteld dat ik hier in Denemarken een stalker had? Niet zo eentje uit een spannende film, met een hoody verscholen in de bosjes. Nee, de mijne kwam in een grote bus, met zijn rolstoel en droeg altijd een rood jasje en had een onstilbare behoefte aan melk. Het begon allemaal heel onschuldig. In de Facebookgroep van Bylderup-Bov verscheen een oproepje: of iemand verse melk had voor een man uit het dorp. Niemand had nog gereageerd. Dus ik stuurde een berichtje dat hij wel wat bij ons mocht komen halen. Dankbaar kreeg ik een berichtje terug. Nog diezelfde week reed er een enorme bus ons erf op. Daaruit werd een man in een rolstoel gereden. Zo’n verschijning waar je automatisch naar blijft kijken. Dat was hem. De man met het rode jasje, die we in het dorp ook weleens op zijn scootmobiel zagen rondrijden, zomer of winter, het maakte hem niets uit. (meer…)

Lees meer

onsProat: Blue monday?

25 januari 2026 06:01

Afgelopen maandag was het weer blue monday, de meest deprimerende dag van het jaar. De term is afgeleid van het Engelse begrip “feeling blue” (neerslachtig, somber, down of depri zijn). Laten we ons op deze manier depressieve gevoelens aanpraten? Op zich snap ik het: alle feestdagen hebben we weer gehad en waar zou je dan nog naar uit kunnen zien? Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd lijkt te gaan en dan zijn die rustige weken in januari juist wel fijn. De drukte van de decembermaand is achter de rug en het jaar ligt open als een onbeschreven blad voor ons. Een jaar vol nieuwe mogelijkheden met de vertrouwde activiteiten die bij verschillende jaargetijden horen als structuurpunten. Heb je dan nog tijd om je “blue” te voelen? Helaas zijn er veel mensen voor wie dit zeker zo is en er zijn genoeg redenen voor. Naast depri is het momenteel ook niet raar om je angstig te voelen; wat gebeurt er toch allemaal in de wereld of wat gebeurt er in het hoofd van Trump (waarbij ik twijfel of ik een hoofdletter zal gebruiken, bijna te veel respect). Waar stevenen we met z'n allen op af? Vorig najaar kregen we de informatie over het noodpakket wat we in huis moeten hebben, het doet wat met me. In mijn achterhoofd hou ik een lijstje bij dat wanneer we iets uit blik hebben gegeten, ik dit blik wel weer moet vervangen voor je weet maar nooit. Omdat we buitenaf wonen hebben we vaak wel voorraad in huis, we gaan niet dagelijks naar de supermarkt. Maar wanneer we geen elektriciteit meer hebben, gaat er al snel een groot gedeelte van die voorraad verloren doordat de diepvries het dan niet meer doet. Dit gaat nog maar over de voorraad eten maar hoe zal het zijn wanneer je continu voor je leven moet vrezen. Alleen al die angst kan een flinke bijdrage leveren aan blue monday. (meer…)

Lees meer

onsProat: Een houtkachel

18 januari 2026 06:01

Regelmatig verschijnt er weer een artikel in de krant over de houtstook. Ik lees dit met veel argwaan, omdat ik zelf graag hout stook, vooral met het koude weer van vorige week is het fijn om je te warmen aan een houtkachel. Maar dit kan zomaar een keer gebeurd zijn. Ik hoop dat we nog even door kunnen gaan. Ik ben ermee opgegroeid. In de winter maakte mijn moeder iedere dag de kachel aan. Hout was er altijd genoeg. Het kachelhout werd door vader gezaagd, op een zaagtafel met een cirkelzaag. Aangedreven door een zware elektromotor via een brede riem en poulies die op de motor en zaagtafel zaten. Als hij zaagde gaf dat een snerpend geluid dat door merg en been ging, maar je wist niet beter. De zaag had geen keurmerk, vader geen VCA-certificaat en ARBO-regels waren er nog niet. Het is altijd goed gegaan met vaders. Het zagen moest vaak ’s avonds gebeuren. ’s Anderendaags kwam de buurman effe buurten en vertelde dat de kinderen de avond ervoor niet konden slapen omdat buurman Sjaak weer aan het zagen was geweest. De buurman was zo handig om tijdens het eten langs te komen zodat moeders de klacht dan ook hoorde: nadien werd er 's avonds niet meer gezaagd. (meer…)

Lees meer

onsProat: Koning Winter

11 januari 2026 06:01

Koning Winter heeft toegeslagen deze week. Een beetje sneeuw en Nederland ligt plat. Schiphol heeft verschillende vluchten geannuleerd, treinen lopen niet en strooizout is bijna op. Tja vanwege de klimaatverandering, rekenen we hier misschien niet echt meer op. Het is ook wel een beetje lastig maar het hoort ook bij Nederland en verder levert het naast botbreuken en een schade hier en daar aan auto’s, ook prachtig wintervertier op en nog mooiere plaatjes. Ik was vanmiddag even in het bos en hoorde de kinderen al van verre lachen en schreeuwen. Kinderen en ook 'grotere' kinderen maakten met hun sleetjes dankbaar gebruik van de kuilen van het motorcross terrein. Een terrein wat ook hierdoor multifunctioneel inzetbaar blijkt te zijn. Auto’s met een sleetje erachter, honden die aan het dollen waren in de sneeuw en blozende gezichten. Ik heb nog even genoten van de besneeuwde bomen en vergezichten en met sneeuw bedekte akkers. Ik heb foto’s proberen te maken, maar je kunt het nooit zo in een foto verpakken als het er in het echt uitziet. Gisteren hoorde ik dat vandaag (woensdag) De Waerdenborch gesloten zou zijn vanwege de winterse weersomstandigheden. Nog nooit voorgekomen, zei de vrouw die het vertelde. Jawel, zei ik, in de winter van 1979. Dat weet ik, want ik zat toen zelf op toen nog Scholengemeenschap Holten, nu De Waerdenborch. Het was lang winter en ook erg koud in mijn herinnering. Temperaturen ver beneden het vriespunt. Vanuit Herike ging ik met de fiets naar Markelo, parkeerde mijn fiets bij Eungs Schöppe en ging vervolgens met de bus verder naar Holten vanwege de winterse omstandigheden. Dit mocht van moeder bij wijze van grote uitzondering vanwege het weer. Normaal ging ik met de fiets naar Holten. Het kwam regelmatig voor dat de bus niet kwam of er kwam er eentje die al vol zat. Het kon ook zijn dat de gemeentebode vanuit het gemeentehuis kwam melden dat de bus niet kwam of dat de school gesloten was, ook nogal eens omdat de verwarming het niet deed. Tijdens een zo’n actie van de gemeentebode, gleed de arme man uit en raakte werkelijke elke tree van de trap van het gemeentehuis (nu Het Beaufort). Tot grote hilariteit van het jeugdige volk verzameld bij de bushalte. (meer…)

Lees meer

onsProat: Zou een beetje eenvoud niet genoeg zijn?

4 januari 2026 06:01

Soms zou ik willen dat ik kon terugspringen in de tijd. Niet om weer jong te zijn, al zou dat mooi meegenomen zijn. Maar gewoon terug naar de tijd voor het mobiele tijdperk. Naar een wereld waarin we nog niet werden beheerst door onze telefoons. Een wereld die niet tot in detail maakbaar hoefde te zijn. "Mam, ik snap het eigenlijk niet. Waarom moet je op 1 januari tegen iedereen zeggen: gelukkig nieuwjaar? Anders zeggen we dat ook niet," zegt onze jongste ineens. "Tja," antwoord ik, "dat is zo’n traditie. Er begint een nieuw jaar en dan wens je iemand het beste toe." "Maar eigenlijk zou je dat net zo goed in maart kunnen zeggen," vervolgt ze, "gewoon iemand het beste wensen." "Eigenlijk vind ik het toch raar," zegt ze even later. "Want het is toch niet altijd gelukkig?" En ze heeft natuurlijk gelijk. We zeggen het vaak op de automatische piloot, zonder er echt bij stil te staan. Ik denk er nog eens over na. Natuurlijk wens ik iedereen alle geluk en het beste toe, dat lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend. Maar als ik echt mocht wensen… als ik iets mocht wensen waarvan ik denk dat veel mensen er gelukkiger van zouden worden, al was het maar voor even, dan zou ik dit wensen: (meer…)

Lees meer

onsProat: Tradities

28 december 2025 06:01

Deze keer geen column van mijn zus Gerdien wegens familieomstandigheden, maar van mij, Arjan. Voor wie mij niet kent, ik ben de jongere broer van Gerdien, Arjan Kranenberg en woon ook in ons mooie Maarkel. 'Tradities' ja, iets van vroeger wat leuk is en proberen om in ere te houden. December zit er voor ons vol mee. Zo ook de kerstdagen. Tweede Kerstdag is voor ons altijd samen eten met de familie bij onze andere zus Anja in Lettele. Daar kwam ook de vraag van Gerdien om het deze keer over te nemen. Vroeger gingen we bij onze ouders eten maar toen dit zwaarder werd voor hun heeft Anja dit overgenomen. oudejaarsavond eten we altijd samen bij Gerdien en met Pasen komen we bij elkaar bij ons. Zo komen we overal en zijn we allemaal een keer de klos. (meer…)

Lees meer

onsProat: Ruzie rond de kerstboom

21 december 2025 06:01

Het lijkt erop dat het ieder jaar eerder kerst is. Het viel dit jaar wel erg op. Zoals gebruikelijk halen we direct na Sinterklaas een kerstboom maar bij de kerstboomverkoop was het al helemaal niet druk meer en de meeste kerstbomen waren al weg. Dat was vroeger in Brabant bij ons thuis heel anders. Daar speelde de kerstboom een ondergeschikte rol met Kerst. De grote kerststal met zijn beschadigde gipsen beeldjes stond bij het religieuze gezin van de familie van der Schoot op de voorgrond met daarachter een kerstboompje, armzalig uitgedost met wat lampjes, paar ballen en een piek. Het plaatsen van de kerstboom gebeurde vaak net voor de Kerstdagen. Op het allerlaatst moest dan nog ergens een kerstboom gehaald worden en dan kwam moeders thuis met een onooglijk ding dat door moest gaan als kerstboom. (meer…)

Lees meer