20e Jaargang | woensdag 20 mei 2026

onsProat: Voetbal(en)feest

Het begin van de afgelopen week stond nog volledig in het teken van de voetbal, wat waren we (nou ja, zij) ver gekomen en dat vieren alle voetballiefhebbers mee. Een simpel liedje als “van links naar rechts” kan dan zomaar een grote hit in het buitenland worden. Hele mooie beelden van feestvierende supporters, zo kan het dus ook. Thuis kijken of in het café kijken, het was een spannend toernooi met over het algemeen, mooie wedstrijden.  En toen kwam de woensdagavond, eigenlijk willen we het er niet meer over hebben maar wat jammer, wat jammer! Toch zal de wedstrijd van vanavond zeker een mooie wedstrijd worden om naar te kijken en moge de beste winnen (met stiekem toch het liefst dan Spanje). Deze voetbalwedstrijden zorgden er wel voor dat op veel feesten in de buurt er wat aangepast moest worden vorig weekend, want er was weer veel te doen in de Markelose buurtschappen en het leverde weer een aantal nieuwe schutterskoningen op. Altijd mooie tradities en als dan op zo’n feest samen voetbal gekeken kan worden en ze winnen ook nog eens dan kan het niet anders als een fantastische avond worden. (meer…)

Lees meer

onsProat: Een bijzondere start

Afgelopen donderdag was het onze trouwdag en dat vieren we heel bescheiden. Terugdenkend aan die dag, schoot me onze aansluitende huwelijksreis/vakantie in gedachten. We hadden ons huis in Enter grondig verbouwd en na een jaar bouwen, voorbereiding van het huwelijk enz., enz., waren we wel toe aan wat rust. Donderdags getrouwd, vrijdag de boel een beetje opgeruimd, zaterdag gepakt en ’s avonds op vakantie. Ook toen al met onze 'sleurhut' naar een camping in (toen nog) Joegoslavië, dat was de bedoeling. We reden ’s nachts want dan was het niet zo druk op de Duitse Autobahn. We waren net Neede binnengereden toen we merkten dat er iets niet goed was met een wiel van de auto. Mijn vader gebeld maar niemand nam de telefoon op want iedereen was al naar bed. Het was nog in de tijd dat er geen smartphones of andere digitale handigheden waren. Een café was nog open en daar kwamen we er achter dat er een nachtgarage in Neede was. Even gebeld en we mochten langskomen. Na een paar uurtjes was het euvel gelukkig verholpen en konden we onze reis voortzetten. (meer…)

Lees meer

Rinus Meulman draagt pen over aan Jan van der Schoot

Na ruim 3,5 jaar geeft columnist Rinus Meulman de pen over. Rinus schreef zijn eerste column op 27 december 2020 en heeft sindsdien de lezers van deze nieuwssite eens per 4 of 5 weken weten te boeien met zijn inzichten en verhalen. Later deze maand zal Rinus nog een keer een bijdrage in onsProat verzorgen. Vanaf september zal Jan van der Schoot samen met de andere columnisten Gerdien, Marianne en Debby zorgen voor de bijdrage op zondagochtenden in onsProat op Maarkelsnieuws. Jan van der Schoot neemt de pen over van Rinus en brengt hiermee een nieuwe stem naar de rubriek. Jan is opgegroeid op het Brabantse platteland maar woont het grootste deel van zijn leven al in Markelo. (meer…)

Lees meer

onsProat: Klein geluk, groots effect

Het doet me plots beseffen dat het 10 jaar, gewoon alweer bijna 10 jaar geleden, was dat mijn vader op zijn sterfbed tegen me zei; "Zorg dat je zoveel mogelijk geniet van het leven, mooie herinneringen maken is zo belangrijk". Gisteravond luisterde ik een podcast, ondanks dat het een interview was met een jong persoon die terminaal ziek was, was de podcast met een positieve intentie bedoeld. Het kwam er op neer dat wij allemaal maar rennen en vliegen zonder vaak echt stil te staan bij de normale, kleine momenten die juist voor zoveel geluk, dierbare momenten en plezier kunnen zorgen, en dat we pas gaan beseffen van hoeveel waarde ze zijn, als daar plots het leven uit onze vingers glipt. Papa had wel gelijk denk ik, ook wij doen er aan mee. Altijd maar druk zijn, overal mee bezig zijn en op onze mobieltjes doelloos zitten te scrollen terwijl je op dat moment misschien wel een heel mooi gesprek had kunnen hebben met die persoon naast je! Maar mooi dat ik nu met een hele dikke glimlach terug aan vorige week denk, in het kader van herinneringen maken en eens totaal wat anders doen, door iets gedaan te hebben dat eigenlijk compleet buiten mijn 'comfortzone' lag. (meer…)

Lees meer

onsProat: Dochters

Kwart over 7 op dondermorgen, 19 september 2002. Vandaag is de grote dag. Ik sta op het punt om naar Hengelo te gaan. Anita ligt al 10 dagen in het ziekenhuis met hoge bloeddruk door haar zwangerschap. Er is zo lang mogelijk gewacht maar vandaag zal ze worden ingeleid. Normaal gesproken zal vandaag ons kind geboren worden. Om kwart over 11 sta ik met Kristel in m’n arm. We hebben een prachtige dochter. De bevalling is goed gegaan en een paar dagen later mogen moeder en dochter naar huis. Kwart over 7 op zondagmorgen, 28 december 2003. Ik ben weer in het ziekenhuis. Een paar uur geleden heeft Anita me wakker gemaakt. Het is begonnen! Met flinke vaart zijn we in de stromende regen naar Hengelo gegaan. We waren net op tijd, anders was de bevalling onderweg gebeurd. Nu hou ik Nikki vast. Weer een prachtige meid, ons gezinnetje is compleet. (meer…)

Lees meer

onsProat: Bruce

Het begon tijdens het vorige concert dat Bruce Springsteen in het Goffertpark in Nijmegen gaf. Met mijn enigszins beperkte lengte valt het niet mee om hem ook echt te kunnen zien op het podium. Gerrieanne en ik waren aan het praten over hoe gaaf het zou zijn om hem ook eens in een ander land op te zien treden en we noemden hierbij Zweden als voorbeeld. Een ander Bruce-fan die meeluisterde met ons gesprek, onderbrak ons en gaf de hele passende tip om naar het zuiden te gaan want daar zijn de mensen kleiner! Nu, 11 jaar na dat gesprek, hebben we deze droom waargemaakt. In de afgelopen jaren hadden we hem in Nederland natuurlijk nog wel gezien maar deze week waren we dan toch echt in Madrid voor een van de concerten die hij daar gaf. Het werd nog even een beetje spannend want eind mei en begin juni, moest Bruce een aantal concerten afzeggen wegens stemproblemen maar gelukkig; 12 juni begon hij weer. (meer…)

Lees meer

onsProat: Een tweede ronde

Begin mei had ik zomaar een vrije dag op donderdag. En wat doe je dan op zo’n dag, alles mag, niks moet. Ik keek op de kalender en zag dat het Repaircafé in Markelo op die dag open was. De ideale gelegenheid om met mijn kleine (vakantie) oventje, dat het niet meer deed, naar het Repaircafé te gaan. Na verschillende pogingen om het oventje toch te laten werken, was er al voorzichtig geopperd, dat hij dan maar de deur uit moest. Dat ging me toch iets te ver. Dus ik toog richting Markelo met het oventje. Ik werd vriendelijk ontvangen en de klachten van het oventje en mijn gegevens werden keurig genoteerd. Ik zou gebeld worden als het oventje klaar was of wanneer er anders nieuws was. Het was er al gezellig druk en ik had al leuk wat gebabbeld met deze en gene en tijdens mijn gebabbel was het oventje al klaar. Super! Ondertussen zijn er al weer een aantal smakelijkheden uit tevoorschijn gekomen en gaat het oventje nog weer een ronde mee. Ik ben blij met het Repaircafé, ik heb altijd moeite gehad met apparaten weggooien waarvan je eigenlijk bijna zeker weet dat ze nog gemaakt kunnen worden. Helaas zijn er veel  apparaten zo gemaakt door de fabrikanten, dat ze niet  te openen zijn, laat staan ze te repareren. Een grote onnodige berg afval en verlies van grondstoffen. (meer…)

Lees meer

onsProat: Verliefde kinderoogjes

Éen paar kleine kinderhandjes kwamen ermee aanlopen, ”Kijk, eens wat lief”. Nog voordat wij wat konden zeggen was Willian ons voor. “Nem ‘em moar met noar hoes, wi-j hebt er zat”. Het was ergens oktober 2006, we waren bij de familie Potman met de boerderijverlichting bezig toen onze kinderen kwamen aanlopen met een stel jonge katten. Ik weet niet eens meer waarom, maar een van deze kittens is inderdaad met ons mee gegaan naar huis. Blijkbaar waren het de verliefde kinderoogjes, die ons deden besluiten om deze kat mee te nemen. Vervolgens weken de kat haar oogjes niet meer van hun zijde. Waar de kinderen waren, was Grijsje. Grijsjes naam veranderde in verloop van de tijd tot Muis, en die naam heeft ze de rest van haar leven bij zich gedragen. Muis was een kat die altijd aanwezig was, letterlijk een onderdeel van het gezin was. Ze was er toen onze jongste werd geboren, haar oogjes volgde mij toen ik Allison voedde, haar luier verschoonde. Ze zat erbij als de kinderen samen op de grond speelde. Op mijn beurt kraamde ik bij haar 3 bevallingen, ze werd mama, maar niet zonder mij letterlijk aan haar zijde. (meer…)

Lees meer
 
Het weer in Markelo