Ieder jaar ga ik naar de dokter voor een zogenaamde apk-keuring. Je laat je bloed prikken en een dag later heb je via het digitaal netwerk de uitslag. De resultaten worden besproken met de praktijkondersteuner. Cholesterol iets op het randje, gewicht iets te hoog, meer drinken (water!!)  et cetera. Als ik naar huis ga, ben ik vastberaden om de gegeven adviezen op te volgen.

Het ligt niet aan het bewegen, want fietsen en wandelen doe ik genoeg, maar nee, het zit het hem vooral in het eten en drinken. Maar bij mij vooral het snoepen. Ik kan het niet laten als er, zoals vorige week rond de Pasen overal paaseitjes liggen, er een van de te nemen. Het is net alsof die lekkere chocolaatjes naar me schreeuwen om ze op te eten. Ik kan de verleiding niet weerstaan.

Daarom vraag ik thuis ook altijd om alle lekkere dingen, uit het oog te houden. Als je het niet ziet, is de verleiding niet zo groot om er een te nemen. Iets in ons lichaam geeft het gevoel dat we moeten toeslaan en we de innerlijk strijd om die lekkernijen te laten liggen, meestal verliezen.

In het verhaal over het lijden van Jezus, dat dit jaar ook in Markelo, met de Passion zo eigentijds en mooi werd uitgevoerd, komen de gevoelens van de mens voorbij. Niet alleen hoop waarover Marianne vorige week schreef, maar ook de verleiding komt in iedere situatie weer terug, zoals zich dat bijna twee duizend jaar geleden ook heeft afgespeeld. Het kwaad spreken over Jezus, die het goed voor had met de mensen, maar vooral de verleiding van Judas voor geld om Jezus te verraden en uiteraard de ontkenning van Petrus dat hij Jezus kende.

In onze tijd en wereld worden mensen verleid om machtswellustige leiders te steunen. Vaak door meer macht die men krijgt, door geld en allerlei voordelen, die ertoe leiden dat men misleid wordt een leider te steunen.

Als we in onze eigen omgeving kijken, gebeurt het ook dagelijks dat we kiezen voor ons eigen gevoel dan voor verstand. Op het voetbalveld wordt bij een overtreding vaak gekozen voor de eigen club in plaats van de scheidsrechter. Ons gevoel zegt dat de scheids helemaal fout zit en maar eens naar Specsavers moet gaan. De verleiding is groot dat ook te roepen. Denken we daar echter even verder over na, dan beseffen we heel goed, dat hij in enkele seconden een beslissing moest nemen en dat hij het best een keertje mis kon hebben. Hij is tenslotte ook maar een mens.

Bij verleiding laten we ons gevoel een grotere rol spelen dan ons verstand. Hierop is die verwerpelijke reclame die je via social media binnenkrijgt, gebaseerd. Als je het maar vaak genoeg ziet, hoe lekker die producten zijn en hoe mooi je kunt worden van schoonheidsproducten, dan moet je die gewoon kopen. Maar ik vraag me af of het zo werkt. Van bijvoorbeeld alle reclameboodschappen die op televisie of via de telefoon, voorbij komen, zal ik nou nooit zeggen, dat ik verleid wordt om een bepaald merk auto te kopen of bij een bepaald reisbureau een vakantie te boeken. En toch werkt het, er gaan miljoenen in om.

In ons dagelijks leven worden we erg vaak verleid, bijna ieder uur van de dag. Want als er op je telefoon een bliepje voorbij komt, wordt je nieuwsgierigheid op de proef gesteld en is de verleiding groot om te kijken. Soms reageren we heel impulsief, zonder na te denken. We worden verleid om ons gevoel sneller te laten reageren dan ons verstand.

In de vakantie of bij een uitje komen we nog weleens in een plaats waar een Jamin zit. Ik kan het niet laten om even binnen te gaan. Ik heb wel altijd het voornemen om maar een puntzak te nemen, maar als ik dan een met puntzak vol schepsnoep bij de kassière kom, vraagt ze of het goed is of ze snoep mag verdelen in twee zakjes, anders krijgt ze het zakje niet dicht. Over verleiding gesproken.

Een mooie zondag en laat u niet ………………

Jan vds