De wereld lijkt in brand te staan en het negatieve nieuws vliegt ons dagelijks om de oren. Hoe tegenstrijdig is dat op deze paasdag? Pasen, het feest van hoop waarbij we vieren dat Jezus is opgestaan uit de dood. Het laat zien dat het leven sterker is dan de dood en geeft gelovigen hoop op verlossing. De lente start ook vaak rond Pasen, alles begint te groeien en bloeien, een nieuw en hoopvol begin.

Ik reed woensdag naar het werk en het was mistig maar door de mist heen, scheen de zon. Het was betoverend mooi. Op de weg moest je nog een beetje uitkijken, het zicht was nog beperkt. Een eend landde iets verderop in een sloot en ik zag nog net een glimp van een prachtige Dexter koe met haar kalf. Al dit moois met op de achtergrond krentenboompjes die in bloei stonden. De belofte van een mooie lente hangt in de lucht. Een vredig gezicht.

Ik kwam vrolijk op het werk en voordat ik het kantoor had bereikt, had ik al vier medewerkers gesproken waarvan twee er toch een beetje minder vrolijk waren dan ik en zich zorgen maakten om bepaalde zaken. Het ging om wat operationele zaken maar ook over de toekomst. Kan ik dit werk nog volhouden tot mijn pensioen, zeker nu die pensioenleeftijd steeds hoger aan het worden is? Niet in de laatste plaats gingen de zorgen ook over de toestand in de wereld. Een kort gesprek, een luisterend oor en samen een afspraak ingepland om dit snel uitgebreider te bespreken, had hen toch weer wat moed gegeven.

Er zijn veel mensen met zorgen over de toekomst en er zelfs van wakker liggen. Ik heb de afgelopen tijd meerdere mensen ontmoet met dergelijke zorgen. Dat maakt dat juist Pasen, zeker dit jaar, bij uitstek het moment is om weer hoop te krijgen. Het ontluikende voorjaar op de achtergrond en het paasverhaal in gedachten, ingrediënten voor een hoopvol nieuw begin.

Hoop en moed gaf zeker de uitvoering van de Passion in Markelo, afgelopen weekend. Met vereende krachten, de inzet van veel vrijwilligers en met passie uitgevoerd. Dat er ook nog een enorme hoeveelheid voedsel ingezameld is voor de voedselbank is grote klasse en getuigd van echt noaberschop met een warm hart. Hier kan een mens alleen maar blij van worden en dit geeft zeker veel moed en hoop voor de toekomst. Wat je allemaal met elkaar al niet bereiken kunt.

In Markelo eindigen we de dag, geheel volgens traditie met de boake. Volgens Google symboliseert het paasvuur/boake de overwinning van het licht op de duisternis, de afsluiting van de winter en de viering van nieuw leven, vruchtbaarheid en gemeenschap. Een hoopvol einde van een bijzondere dag.

Dat hiermee de zorgen van mensen niet meteen opgelost zijn is helder maar naar mijn gevoel begint oplossen van zorgen in het groot, met de eerste stappen in het klein en met hoop in het hart. Als je goed kijkt zijn er veel zaken die ook zeker nu nog hoop geven. Ook al stormt het in de wereld en lijkt niets meer te zijn wat het was, geef nooit de moed op. Moed verloren, alles verloren. Een nieuwe lente, een nieuw begin, het glas is halfvol, er zijn voor elkaar en vooral samen sta je sterk en noaberschop hoog in het vaandel.

Vandaag zijn we allemaal weer samen bij ons thuis, alle kinderen en kleinkinderen. Dit jaar is extra bijzonder want ook de ‘overzeese’ kinderen schuiven dit jaar lekker aan voor een ei. We breken het brood met elkaar en tikken een ei. En een ding is zeker, hoop zit zeker ook aan tafel! Ik wens u allen hele fijne Pasen met veel gezelligheid, genieten van elkaar en het moment en hoop voor de toekomst.

Hartelijke groet,

Marianne