onsProat - Maarkelsnieuws.nl Maarkelsnieuws.nl

onsProat: Dapper

8 september 2024 06:01

Altijd in de eerste volle week van september is de collecteweek van KWF kankerbestrijding. Naast de collecte wordt ook in de media volop aandacht hier aan besteed en zie je iedere avond op tv wel een item hierover. Heel belangrijk want iedereen krijgt er op de een of andere manier mee te maken. Alsof het zo moest zijn, kwam ik deze week 2 dagen achter elkaar bij de supermarkt in Markelo en sprak ik beide dagen iemand die er van heel dichtbij mee te maken had. De ene dag een oma waarvan de dappere kleindochter net het behandelingstraject had gehad en de volgende dag een hele dappere vrouw die zelf haar behandeltraject dit voorjaar had afgesloten. Hoewel het bij beide positief is verlopen, doet dit natuurlijk heel veel met diegene. Ook met de mentale gesteldheid. En het kan zijn dat je hier pas na het behandelen echt achter komt omdat je daarvoor alleen maar bezig bent met het lichamelijk volhouden. We spraken over de moeilijkheid om balans te vinden in wat ze graag willen en wat ze aankunnen. En dat dit vaak veel langzamer op te bouwen is dan mensen graag willen. Ook spraken we over begrip en aandacht voor iemand hebben ook al is het behandeltraject geweest en is het goed gegaan. Het is dan natuurlijk niet voorbij en ook dan is het heel fijn wanneer mensen oprecht naar iemand informeren maar ook weer niet altijd want je wilt ook zo graag weer 'gewoon' zijn en niet degene die ziek is of ziek is geweest. Dit laatste kan er dan ook voor zorgen dat je je grenzen over gaat want in het zicht van anderen doe je je vaak goed voor en thuis is er dan niet veel meer over. Dit weet ik ook uit eigen ervaring. (meer…)

Lees meer

onsProat: Van het carnaval in Brabant naar het Markelose feest

1 september 2024 06:01

Toen het bericht verscheen dat Rinus Meulman de pen overdroeg aan Jan van der Schoot zal een groot aantal mensen gedacht hebben, van wie is dat nu weer. Daarom wil ik me graag voorstellen en vertellen hoe ik vanuit Brabant in Markelo terecht kwam en waarom Markelo niet meer van me afgekomen is. Ik ben opgegroeid in Brabant, op een boerderij in het buitengebied van Oirschot, met vier broers en een zus. Zoals dat indertijd betaamde in een goed katholiek gezin, was er altijd iemand voorbestemd om priester, pater o.i.d. te worden. Omdat ik enigszins kon leren en er wel wat voor voelde om het avontuur aan te gaan in een ontwikkelingsland en de inheemse bevolking het geloof bij te brengen, leek missiepater me wel wat en ging ik na de lagere school naar de Mavo. Dat was een gemengde school en al snel kreeg ik van een meisje dat in de klas achter me zat, een briefje toegestopt of ik verkering met haar wilde. Ik wist niet precies wat dat kostte of wat het allemaal betekende, maar ik vond het wel goed. Het had niet veel om het lijf, maar ik realiseerde me dat pater worden, voor mij een hele opoffering was. Het celibaat was niet voor mij weggelegd. (meer…)

Lees meer

onsProat: Maarkels feest

25 augustus 2024 06:01

De weersvooruitzichten voor vandaag lijken goed, maar vanmorgen zal er zeker hier en daar laaghangende alcoholmist te bespeuren zijn in sommige hoofden. Dat mag de pret niet drukken, want het Frühshoppen begint binnen een paar uur. De liefhebbers laten zich hier zeker niet door weerhouden en zitten straks dapper in de tent met eerst een kopje koffie om de mist wat te laten zakken en zich voor te bereiden voor het eerste drankje en natuurlijk op het kostelijk vermaak en muziek van de ochtend. De stemming zit er dan al snel weer in en de belofte voor weer een prachtige Dorpsfeestzondag. Terugdenkend aan kermissen, tentfeesten en dorpsfeesten in mijn jeugd, komt het gevoel van opborrelende feestvreugde weer sterk omhoog. De weken werden afgeteld tot het eindelijk zover was. Voorzichtig beginnend met alleen naar de kermis, van Swing Mill tot botsautootjes, het kon mij niet gek genoeg gaan. Later kwam natuurlijk ook de tent binnen mijn uitgaansbereik en was ik niet de eerste die naar huis ging, tot groot ongenoegen van moeder. Voor ons, wonend in Herike, pikten we natuurlijk ook een stuk mee van het Goorse School- en Volksfeest en ook Hengevelde was nog bereikbaar met de fiets. Maar er gaat toch niks boven ons eigen feest in het dorp. (meer…)

Lees meer

onsProat: Wat wil jij later worden?

18 augustus 2024 06:01

´Wat wil je later worden?, las ik op een stuk papier dat ik in een mapje terug vond. Het mapje stamt uit mijn kleuterschooltijd op de Dorpsschool bij juf Sephy. Erop geschreven staat dat ik juffrouw en boerin zou worden als ik later groot zou zijn. Wellicht een vooruitziende blik die ik had rond mijn 5e levensjaar, want jaren later ben ik tot op de dag van vandaag boerin, maar ik heb ook ruim 12 jaar, gewerkt als juffrouw, nou ja kinderjuf, vandaag de dag pedagoog genoemd. De oudste is hier net afgestudeerd en werkt fulltime als monteur voor grote landbouwmachines. Zo klein dat hij was, was hij al technisch ingesteld en is zijn liefde voor landbouwvoertuigen nooit verloren gegaan. Een zeer logische stap dat hij dit werk is gaan doen. Maar bij lang iedereen is dit niet zo logisch. Beter gezegd, wat weet een 15-16 jarige nou eigenlijk al echt van het bedrijfsleven af. Nu knijpen wij onze handen dicht dat onze kinderen in alle ruimte en de vrijheid van het platteland op zijn gegroeit. Ze leerden al vanaf het moment dat ze konden lopen, hoe het werk in en om de boerderij in werkelijkheid is. Ze zagen van dichtbij strubbels, of vingen vlagen van moeilijke gesprekken op. Ze leerden dat onze dagen bestonden uit veel werken, maar daarnaast leerden ze ook dat er een soort van enorme vrijheid was, dat er naast verplichtingen ook ruimte was voor veel, in hun ogen vast heel veel vrije tijd. Ze leerden niet alleen waar de melk vandaan komt, maar nog belangrijker om te spelen! Hutten te bouwen, spelen in de modder, en koetje spelen! Koetje spelen voor wie het niet kent even kort uitgelegd. Je speelt samen met je neefjes, vriendjes, zusjes of broertjes in de stal. Enkele van zijn de boer of boerin, de rest speelt koe. Logisch dat dit dan ook aan het voerhek gespeelt wordt. De koeien in dit verhaal staan dan ook op de plek van de koeien aan het voerhek om hun eten te komen halen, dat de boer er in dit spel voor gooit. Uiteraard wordt hierbij het hoofd ook daadwerkelijk door het voerhek gestoken. (meer…)

Lees meer

onsProat: Graag een reminder

11 augustus 2024 06:01

Het zal toch niet he… Al twee keer ben ik naar boven gegaan om iets (hetzelfde) op te halen. Wat gebeurt er dan? Ik loop naar boven om medicatie op te halen, boven zie ik dat op een van de kamers de gordijnen nog dicht zitten, deze maar gelijk even open doen. O daar ligt nog was, dit maar even verzamelen dan. Ik loop door de ruimte waar de strijkplank staat, o ja dat wilde ik ook nog doen. Eerst maar even strijken. Bij het opruimen van de gestreken blouse zie ik wat kleding liggen wat ik nooit meer draag, laat ik die kast ook even opruimen dan. De kast weer netjes en het overtollige spul kan in een zak voor het goede doel. Ik loop naar beneden om die zak te halen en wat zie ik; het lege medicatie doosje. O ja, daarom ging ik naar boven! De kat zeurt om eten en dus geef ik haar eerst wat, pak wel gelijk de vuilniszak en loop weer terug naar boven met in mijn hoofd dat ik dus die medicatie ook mee moet brengen. Boven vul ik de zak met de kleding, ik loop naar de badkamer en denk laat ik hier even de vuilniszak verwisselen, maak gelijk de wastafel en het toilet schoon, pak daarna de volle wasmand en neem deze mee naar beneden. Ondertussen is het 3 uur later en wat zie ik weer beneden….. het lege medicatie doosje!!! Herken je bovenstaande? Ik mag toch hopen dat dit iedereen wel eens gebeurt. Al ga ik soms wel heel erg aan mezelf twijfelen hoor. Vertellen mijn dochters me iets en dan denk ik heel stevig na: had ik dat al moeten weten (en er dus naar had moeten informeren). Zoveel mogelijk zet ik tegenwoordig in mijn agenda op mijn smartphone. Als die agenda weg zou vallen, zou ik nog minder attent worden dan ik nu al geworden ben. Het gebeurt me namelijk ook nog wel eens dat ik een melding van die agenda hoor en denk: huh, ik had toch niets vanavond…. O jee toch een vergadering. Is het een kwestie van druk zijn, mijn leeftijd en misschien de overgang of zou het toch al beginnen, het vergeetachtig worden. Komend uit een gezin waarin we een dementerende opoe en opa thuis hadden wonen, maak ik me daar wel eens ongerust over. Manlief (die overigens ook lang niet alles kan onthouden) zegt altijd dat zolang ik 's avonds nog in het goede huis terugkom, er nog niets aan de hand is. Daar hou ik me dan voorlopig maar aan vast. (meer…)

Lees meer

onsProat: Zomerse geneugten

4 augustus 2024 06:01

Genietend van het avondzonnetje, onder het genot van een kopje koffie, zit ik op het terras achter het huis. We hebben een prachtige fietstocht achter de rug in de mooie omgeving van Markelo en omstreken. Wat dat betreft hebben we het toch maar weer bijzonder getroffen om in Markelo te wonen, denk ik. Je stapt naar buiten en kunt van huis uit een prachtige wandeling of fietstocht starten, zonder eerst een eind te moeten rijden om te kunnen starten. Het weer is op dit moment werkelijk prachtig. De vakanties zijn begonnen en de vooruitzichten zijn goed. Kinderen hebben al 2 weken kunnen genieten van dit weer. Het zwembad krijgt gelukkig momenteel wat het toekomt, namelijk veel badgasten. En dat mag ook wel, want ook dat hebben we goed voor elkaar in Markelo. Er is destijds hard voor gevochten om het zwembad te behouden voor Markelo, en dat is gelukt, maar het verdient wel meer zwemmers. Regelmatig neem ik een plons in het zwembad, vooral het buitenbad is favoriet maar vaak zijn er weinig gasten. Dat is echt jammer. Dus zomertip: breng eens een bezoek aan ons mooie zwembad, ga eens niet naar een of andere plas. Dat scheelt benzine, niet bepakt en bezakt met stoeltjes enz. en geen zand tussen de tenen en in de auto. (meer…)

Lees meer

onsProat: Een bijzonder feest

28 juli 2024 06:01

Ineens wist ik het heel zeker, daar in dat kerkje! Dat was de enigste mogelijkheid, daar moest het hij liggen, zei ik ineens. We waren al uren aan het zoeken geweest, en nergens te vinden, mijn paspoort was weg. Ergens in een ver afgelegen dorpje in Roemenië. Het is inmiddels 5 jaar geleden dat we daar een bruiloft hadden, juli 2019. Toen wij de boerderij hier in Denemarken overnamen was er een vaste medewerkster, ze was er op dat moment nog niet zo heel lang, en was nog in de leerfase. Dat waren wij ook, dus ze mocht bij ons blijven. Enkele maanden voor onze komst was ze haar vriend, die bij de buren werkte, nagekomen vanuit Roemenië. Ze sprak op dat moment enkel Roemeens, maar haar vriend kwam geregeld langs om het een en ander te vertalen, en al snel leerde zij, zowel haar werk als de Engelse taal en ontstonden er korte gesprekjes. Ondertussen had Frank meer contact met haar vriend. Dat was in het begin zeker een cultuur verschil, mannen staan daar toch echt nog iets hoger in rang. De dames krijgen dan ook geen hand, terwijl de mannen elkaar een hand schudden. Nu naar 6 jaar, waar wij, en ook de Roemenen die we goed kennen zo ingeburgerd zijn, krijg ik overigens wel netjes een hand bij een weerzien! (meer…)

Lees meer

onsProat: Klaar

21 juli 2024 06:01

De bedoeling was om heel rustig en vriendelijk af te sluiten. Maar er moet me toch eerst iets van het hart. Ik ben er helemaal klaar mee. Van die geitenwollensokken types die de dieren belangrijker vinden dan de gezondheid van mensen. Deze week is in Utrecht een meisje gebeten door een wolf. Je kon erop wachten dat het een keer ging gebeuren. Gelukkig is het met een sisser afgelopen maar het is de vraag of dat de volgende keer weer zo gaat. En wat zeggen ze dan: dat meisje had daar niet mogen komen. Ze hadden op moeten letten en het dier verjagen. Ik heb een beter idee: laten we op het dier gaan jagen. Als we zo doorgaan zit ons landje straks vol met wolven waar in de natuur niet voldoende voedsel voor is. Een ander voorbeeld van misplaatste dierenbescherming zien we momenteel in Markelo. Midden in ons dorp zijn ze begonnen met de sloop van het gebouw van voormalig Countus en Rabobank. Maar nu kan het zijn dat er heel misschien vleermuizen huizen in deze gebouwen. Met als gevolg dat de sloop is stilgelegd. Er moet eerst onderzocht worden of er vleermuizen zitten. Aangezien de vakanties eraan komen kan de uitkomst van zo’n onderzoek nog wel even duren. Het is nu nog maar de vraag wanneer het slopen eindelijk klaar is. Ik ben blij dat ik er niet dichtbij woon want het is een grote ravage waar je nu op kijkt. Komen er eindelijk woningen bij in Markelo, ligt alles op z’n gat voor een paar fladderende beestjes. Wanneer worden we eindelijk wakker in ons land? Laten we stoppen met luisteren naar volop gesubsidieerde groene clubs die ons land om zeep helpen. (meer…)

Lees meer