Deze week in de Oude Toren weer aandacht voor een kleurenfoto uit het fotoarchief van de Stichting Heemkunde Markelo. Het is een foto gemaakt nabij Kistemaker aan de Grotestraat. Mocht u meer over de foto en/of de mensen op de foto kunnen vertellen, dan vernemen we dat graag via oudetoren@maarkelsnieuws.nl. Klik op afbeelding voor vergroting De Stichting Heemkunde Markelo is een groep enthousiaste vrijwilligers die informatie proberen te verzamelen over de geschiedenis van Markelo en het op schrift stellen van deze informatie. Sinds het ontstaan van de stichting in 1996 is reeds een enorm archief opgebouwd. Op de website van de stichting is veel informatie over de geschiedenis van Markelo te vinden. Oude foto's zijn te bekijken via een speciaal ingerichte beeldbank.
Johanna van Buren Zo hier en daar worden ze nog in ere gehouden: "De Niejoarsvesietes". In de eerste weken van januari trekken de mannen en vrouwen, vaak afzonderlijk, door de buurt om "Niejoar te winn'n". Ook in de oorlogsjaren werd deze traditie in stand gehouden, ondanks het feit dat er gebrek was aan veel, waarmee het nieuwe jaar traditioneel werd ingeluid. Johanna van Buren verwoorde de sfeer uit die dagen treffend in het volgende gedicht: NiejoarsvesietiesNoe hew mooie lichte moane, da's oons net noa 't zinne heur!Want aw 's oavens noa mekae wilt en wiej munt den duustern deur,Köw der mangs zoo tegen an zeen, goaw neet geern de deure uut,Mar as 't noa Niejoor is, muw toch mangs vezieten, albesluut. Noa Niejoor vezieties hoalen, oald gebruuk nog van weleer,Meiden kregen "spinnedaege" en 'gespin' ha-j ieder keer.Det "gespin" is an de kaante, mar vezieten doo-w vedan.Völl'he-w neet te prizzenteeren, mar wiej doot 't zoo good as 't kan. 'n Lekker köppien pitto-buisman, heete taptemelk der deur,'n Stukkien kooke en nen möppien, vrogger twee, noew ééne heur!As de koffie an de kaante is, komt de glaesies op den disch.Jammer, det der rechtevoort zoo weinig onder 'n körk meer is. Dan mut 't op nen bettien proemen en kàssen uut nen flesschien an,Met nen stukkien van nen taeten, zelf ebakken, ja det kan!'n Appel- of nen Eerpeltaeten, door hoof niks gin botter deur!En um dew neet völle ewend zint, smaakt 't oons o, zoo lekker, heur. En dan mar gezellig proaten, zwatjan neerig in den braand.Manleu stekt ne piep tebak op, zelf verbouwd op 't eigen laand.En den ruk wel neet arg lekker....mar det went wel tooverdan.As ze neet wat hebt te rooken, zeet z'oew zoo weemeudig an.... Noew hew mooie lichte moane aw is op veziete goat.Noew hoow neet zoo goan te veulen, woer de beume argens stoat.... Johanna van Buren1943
Deze week in de Oude Toren weer aandacht voor een foto uit het fotoarchief van de Stichting Heemkunde Markelo. Het is een foto uit 1934 van een schoolreisje van de school in Stokkum. Mocht u meer over de foto en/of de mensen op de foto kunnen vertellen, dan vernemen we dat graag via oudetoren@maarkelsnieuws.nl. Klik op afbeelding voor vergroting De Stichting Heemkunde Markelo is een groep enthousiaste vrijwilligers die informatie proberen te verzamelen over de geschiedenis van Markelo en het op schrift stellen van deze informatie. Sinds het ontstaan van de stichting in 1996 is reeds een enorm archief opgebouwd. Op de website van de stichting is veel informatie over de geschiedenis van Markelo te vinden. Oude foto's zijn te bekijken via een speciaal ingerichte beeldbank.
Dankzij oplettende lezers van Maarkelsnieuws.nl is het onderschrift van de op 5 december in deze rubriek getoond onbekende foto inmiddels bekend. Voor de nog onbekende foto's kunt u ons de informatie doorgeven via oudetoren@maarkelsnieuws.nl. Van links naar rechts: Hendrika Nijland-Straalman (1903-1997), Johanna Aanstoot-Knopers (1902-1988), Hendrika Johanna Kolkman-Klein Zandvoort (1906-2001), Dika Hermina Elkink-Klumpers (1914-2000), Johanna Gerritdina Vruwink-Klumpers (1908-1995) en Hendrika Gerritdina Tempelman-Klein Teselink (1908-1994).
De eerste gemeenteraadsverkiezingen zijn achter de rug. De landelijke politieke bobo’s sloofden zich uit om in de heringedeelde gemeenten even hun gezicht te laten zien om vervolgens weer neer te vleien op het zachte pluch. Allemaal hielden ze een verhaaltje waarin de woorden economie maar vooral werkeloosheid de boventoon voerde. Wat dat betreft is er niet veel veranderd in vergelijking met circa tachtig jaar geleden. Ook toen waren de politieke partijen en vakbonden actief om zieltjes te winnen. In het Volksblad van donderdag 19 april 1934 lazen wij daarover onderstaan artikel. Omdat het artikel in zijn geheel te veel ruimte in beslag neemt, bepalen wij ons tot enkele fragmenten. De Markelose Dorpsstraat anno 1934 Markelo's werkloosheidmisèreEen gemeente, waar schrijnend leed wordt geleden. De werkeloozenzorg in ’t algemeen is nog voor heel wat verbeteringen vatbaar. Daarover bestaat geen verschil van mening. Maar er zijn gemeenten waar deze zorg nagenoeg alles te wenschen overlaat; waar bestuursleden handelen naar opvattingen, die men in de Middeleeuwen of daaromtrent huldigde.Zo’n gemeente is bijvoorbeeld Markelo. Daar gaat men tewerk volgens totaal verouderde opvattingen. Een steunregeling? Lieve man - wat denkt gij wel. Markelo wil graag voor modern, vrijzinnig te boek staan. Maar desondanks een steunregeling, die iedere zichzelf respecterende gemeente er in deze dagen op na houdt, daar moet ge in Markelo niet mee aankomen.Hierna wordt er enkele voorbeelden aangehaald, o.a. van een textielarbeider die was georganiseerd in de textielarbeidersbond. Van deze bond krijgt hij voor twee dagen per week een uitkering. Van de werkverschaffing krijgt hij ook voor twee dagen uitkering. Nadat de bondsuitkering ophield, klopte hij aan bij de gemeente maar kreeg een afwijzend antwoord. De man moest daarna met zijn gezin van 7 personen verder leven met een inkomen f 4,70 per week.…Men weet nu zoo ongeveer, hoe ’t lot der werkloozen is in een gemeente, die er zoo aardig, zo vriendelijk uitziet;waar de eenvoudige huisjes het heuvelachtige boschrijke landschap zoo leuk stofferen. Maar vraag niet welk een schrijnend leed er dikwerf in deze huisjes geleden wordt!De landelijke arbeidersbeweging heeft haar aandacht òòk aan de werkloozen-misère in Markelo gewijd. Hun specialist, de NVV bestuurder, de heer Berger, die zich overal in den lande met de werkloozenzorg bezig houdt, wordt door tal van gemeentebestuurders met graagte ontvangen omdat hij met de materie op de hoogte is.…Maar dat zijn dan ook gemeentebestuurders, die het lot der werk werklozen ter harte gaat. Niet alzo in Markelo. In het Markelose gemeentehuis werd de heer Berger niet ontvangen, evenals mensen van den Goorschen Bestuurdersbond. Zij worden practisch de deur gewezen, dezelfde mensen die in Wierden, Delden en Diepenheim welkom zijn. In Markelo is men blijkbaar nog niet zover dat men socialisten als gelijkwaardige volksgenoten beschouwt.Door de Markelosche partijafdeling wordt er in die dagen, samen met hun kameraden uit Goor, hard gewerkt om de mensen in de uitgestrekte plattelandsgemeente op te roepen voor een bijeenkomst. Deze wordt gehouden op dinsdag 17 april 1934 waar ook de heer Berger aanwezig was.… De opkomst van de zijde der werkloozen was slecht – te slecht. Maar zij, die er waren, volgden met intense aandacht de klare rede van de heer Berger die in eenvoudige bewoording de plicht der gemeenschap uiteenzette. Hoe Markelo zich ook tot de regering kan wenden om rijkssubsidie en om steun en om steun in de kosten van de werkverschaffing. Dat weet de gemeente toch ook?…Er moet een einde komen aan de schromelijke wijze, waarop Markelo in deze zijn plicht verzuimt. En daar moest de Markelose gemeenschap het in 1934 mee doen.
Deze week in de Oude Toren aandacht voor een foto uit het fotoarchief van de Stichting Heemkunde Markelo. Mocht u meer over de foto en/of de man op de foto kunnen vertellen, dan vernemen we dat graag via oudetoren@maarkelsnieuws.nl. Klik op afbeelding voor vergroting De Stichting Heemkunde Markelo is een groep enthousiaste vrijwilligers die informatie proberen te verzamelen over de geschiedenis van Markelo en het op schrift stellen van deze informatie. Sinds het ontstaan van de stichting in 1996 is reeds een enorm archief opgebouwd. Op de website van de stichting is veel informatie over de geschiedenis van Markelo te vinden. Oude foto's zijn te bekijken via een speciaal ingerichte beeldbank.
Het onderschrift met namen van de foto die we op 21 november hebben getoond in de Oude Toren is inmiddels bekend. Het was een foto uit 1968 van het jeugdorkest van de Fanfare onder leiding van Wim Koldewijn. Staand van links naar rechts: Anneke van Reenen, Henny Pasop, Arie Diepenbroek, Gerrit Holstege, Jan Leeftink, Peter Kalma, Henk Worsink, Joke Sligman, Harmien Eelderink, Mini Aanstoot, Herma Huisken, Geraldine ten Hove, Jootje Leeftink, Janny Pasop, Rikie Boomkamp, leider Wim Koldewijn.Op de knieën van links naar rechts: Dinand Nijenhuis, Henk Scholman, Truus Nijmeijer, Bea Vedders, Claudette Kalma, Joke Schreurs.Zittend van links naar rechts: Annie Hesselink, Sas Haan, Gettie Eggink, Roelien Mensink, Bea Woestenenk, Joke Schippers, Joke Markus
De “Aanbouw met het Roestdak” van ons voormalige gemeentehuis zal binnen niet al te lange tijd verdwijnen. Bijna 30 jaar lang werd er gewerkt aan het wel en wee van onze gemeente, in de toekomst zal er worden gewaakt over onze gezondheid. In januari 1972 werden de plannen voor een ingrijpende uitbreiding van het Markelose gemeentehuis gepresenteerd, ze werden redelijk positief ontvangen. De kosten waren begroot op f 900.000. Aanvankelijk zou in april met de bouw worden begonnen, maar omdat diverse instanties zich nog over het plan moesten buigen werd de verwachting juli. De kostenraming was inmiddels gestegen naar f 1.000.000. Er volgde een onderhandse aanbesteding, waarbij de bouw werd gegund aan de firma Krakers uit Hengelo. Eind augustus begonnen de werkzaamheden. De aanbouw van het voormalige gemeentehuis in aanbouw omstreeks 1972 In november werd de raad meegedeeld, dat de bouw (weer) duurder zou worden ( f 1.181.000) , omdat o.a. de kelder veel groter moest worden. Toen in april 1973 het “roestdak” werd geplaatst, kwamen de nodige reacties los. 21 mei betrokken de ambtenaren hun nieuwe werkplek. In augustus stelde raadslid Van der Wolde vragen over geruchten, dat de kosten inmiddels zouden zijn opgelopen tot f 1.5 miljoen. De burgemeester ontkende dit ten stelligste en noemde het gerucht “een fabeltje.” Er was geen enkele reden tot bezorgdheid. Toen op 20 september de commissaris van de Koningin Mr. Niers het nieuwe gebouw opende, deed hij dat met een dubbel gevoel. Landelijk begon inmiddels de discussies op gang te komen over een gemeentelijke herindeling. Hij vroeg zich dan ook af, of de feestelijke opening niet een wrange bijsmaak kreeg, omdat het gebouw in de toekomst wellicht zijn bestemming weer zou verliezen, een voortuitziende blik! De bevolking maakte druk gebruik van de gelegenheid de nieuwbouw te bekijken. De reacties waren heel wat positiever dan bij de presentatie van de plannen: “Boet’n is ‘t miene smaak neet, ma binn’n valt ’t mie hatstikke met.” De lage ramen ontlokten de nodige moppen over ambtenaren, die toch maar mooi liggend naar buiten konden kijken. In november bleek het gerucht uit augustus geen gerucht te zijn: de totale kosten waren inderdaad gestegen tot f 1.5 miljoen. De reactie van Van der Wolde laat zich raden. De andere fracties namen de tegenslag niet zo hoog op: “We hebben de overschrijding wel zien aankomen.”
