onsProat: Op zoek naar licht

Om maar gelijk met de kerstboom in huis te vallen. Je kunt niet altijd pieken!

Gebeurtenissen van alle dag gooien roet in het eten of zetten de boel op de kop. Gezondheidsklachten, gedoe op school, thuis of op je werk. Grijze haren door financiële zorgen. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die zich niet ergens in herkent. Pas als je het ook nog erkent, dan gloort er weer licht!

Er gloort ook licht aan het eind van de covid-19 tunnel. Het virus ontstaan in China, is vervolgens, zoals zoveel Chinese producten, geëxporteerd over de hele wereld!

Hopelijk gaat een vaccin ons verlossen van de dwangbuis van afstand houden en verplicht thuisblijven. En belangrijker nog; er komt meer lucht voor onze zorgverleners. Ondernemers, zoals de horeca, evenementen en cultuur kunnen hun deuren dan weer openen. En medewerkers kunnen weer aan het werk. Het begint warempel op een soort Bevrijdingsdag te lijken. Ik kan niet wachten tot deze dag gaat komen!

Vergelijk onze samenleving met een snoer van kerstlampjes. Als er één niet doet heeft dit gevolgen voor de andere lampjes. Een groot deel blijft donker.  Als het kapotte lampje wordt vervangen doet de rest het vaak ook weer. Onze samenleving functioneert precies zo. We hebben iedereen nodig. We kunnen niemand missen. Dit heeft namelijk invloed op ons allemaal.

Virologen proberen ons zo goed mogelijk te informeren over het covid-19 vaccin en de bijwerkingen daarvan. Voor veel mensen betekent de komst van een vaccin een eind aan een eenzame en donkere tijd. Niet meer bang zijn om erg ziek te worden of bang zijn dat je onderneming nog langer op slot blijft of weer opnieuw op slot moet. Complotdenkers willen ons doen geloven dat we bang moeten zijn voor bijwerkingen. Ik geloof daar niet in. De toelatingseisen zijn zo streng dat ik daar op vertrouw!

Sinds er geen wilde dieren meer mogen worden gehouden moet circusolifant Buba vertrekken naar een olifantenopvang! Tot grote spijt van haar circusfamilie waar ze al 30 jaar verblijft. Gelukkig heeft de politiek deze week uiteindelijk beslist dat deze olifant mag blijven. Zelfs Geert Wilders heeft asiel verleend! Dierenorganisaties willen het besluit nog aanvechten…. Jammer dat we het ook hierover in Nederland niet één keer voltallig eens kunnen zijn! De verhuizing van de 45-jarige vrouwtjesolifant naar een opvang in Frankrijk is afgeblazen. In plaats daarvan kan ze in Nederland blijven en leven als God in Frankrijk!

Normaal als de Sint met z’n pieten weer richting Spanje vertrekt worden de dozen met kerstversiering weer van zolder gehaald. Dit jaar is dat eerder. Gevoed door behoefte aan warmte en gezelligheid zijn overal de lichtjes al te zien. Juist deze sfeer maakt het misschien nog lastiger om steeds maar weer thuis te blijven. Het zit in onze genen om vooral de laatste maand van het jaar vaak bij elkaar te komen. Althans wel in de mijne! Een eindejaarsborrel met collega’s, ff de kroeg in met vrienden. Sinterklaas en Kerst met de familie. En op nieuwjaarsdag proosten met de buren. Waarschijnlijk blijft dit jaar het licht voor het grootste deel op rood staan hiervoor. 

Geen kleurrijk verlichte hemel door vuurwerk rond de jaarwisseling. Ik snap heel goed dat er veel vuurwerkliefhebbers zijn die hier van balen. Toen ik 18 jaar was vond ik dat het mooiste wat er was! Slenteren met vrienden langs de weg. Een betje knap’n met rotjes en bij meerdere huizen aanleggen om de beste wensen te ‘verkopen’ in ruil voor een biertje!

De verkoper van vuurwerk gun ik een vergoeding als compensatie voor hun gederfde inkomsten. Zelf kan ik nu wel een jaar zonder. Vooral door de gedachte waarom. De zorg en dienstverlening die dag en nacht voor ons klaar staan kunnen we hiermee ontlasten.

Als we deze winter nu af en toe eens zelf een lichtpuntje zijn voor anderen, dan is het ook op de donkerste dag nog volop licht voor iedereen!

Mooie zondag,

Johan