onsProat: Festivalzomer 2020!

Tijdens het schrijven van deze column ben ik op vakantie in Brabant. De corona brandhaard van Nederland. Maar ach, we zijn voorzichtig, hebben een leuk chalet en houden 1.5 meter afstand tot de mensen. Breda is gaaf zeg, maar verder zijn Brabanders tokkies. Plakplaatjesvolk. Guus M. uitgezonderd.

Nooit gedacht dat ik een zomervakantie in Nederland zou doorbrengen. Maar eerlijk gezegd bevalt het me best goed. Geen lange autorit. Wel met broodjes ei. Koffers pakken en wegwezen. Maar om eerlijk te zijn ga ik liever naar het buitenland. Gewoon een andere omgeving. Maar dit jaar de Nederlandse economie spekken. Had ik mezelf en Mark Rutte beloofd.

Maar met het uitblijven van een buitenlandse vakantie bleven de festivals die ik zou bezoeken ook uit. Ten eerste zouden we naar Dreamfields gaan met mijn ‘Decibelclubje’. Een heel gemêleerd vriendenclubje. Maar aangezien het weekend stond en we het hotel nog konden omboeken hebben we ons eigen festival gevierd. Lekker op de boot door Den Bosch, daarna nog een silent disco party meegepakt. Wat een gave ervaring. Met een koptelefoon op naar muziek luisteren en aan de kleur van de koptelefoon kun je zien welke muziek de andere partypoopers luisteren. Donders hip.

Maar toen we midden in de nacht terug waren in ons hotel in Eindhoven bedacht ik me dat ik nog lekker ff ging douchen. Is altijd fijn voor het slapen gaan. Ik deed de douche aan en liet het water warm worden. Maar stuk onbenul dat ik ben liet ik de deur naar de slaapkamer open. En dat terwijl het water warmer en warmer werd. Zelfs zo warm dat er bijna kokend water uit die douche kwam. Dus wilde de douche uitzetten maar door het kokende water wat eruit kwam lukte dat dus niet. En toen was het maar heel even en ja hoor, whieieieww, whieiwieieww, het brandalarm ging af. De hotelkamer was 1 Turks stoombad. Dus maar in mijn onderbroek op de gang die ondertussen vol was gelopen met andere gasten die zich rot schrokken. Eehhmmm sorry, het is bij mij. En de monteur of wat het ook was die mij en mijn kamer kwam redden vond mij in ieder geval niet zo leuk. Tja, het overkomt er ook maar 1. Om moe van te worden. Maar wel een dondersgaaf weekend. Boyd, Ruben, Wim, Ferry, Michel en Tijn. Bedankt.

Het 2e festival wat ik zou bezoeken was de Zwarte Cross. Ging dus niet! Dan maar zelf een cross organiseren. Lieve mensen, er was een festival terrein opgebouwd bij Bussink in de weide om U tegen te zeggen. Wat ongelukkig gaaf was dat. We werden van huis gehaald met tractor en paardentrailer. Hoe lijp. En op het festival aangekomen begon de dag met een kerkdienst. Net als in Lichtenvoorde. Pastoor Van Coeverden ging voor. Hi-la-risch!
Er stond een heuse zelfgemaakte jacuzzi waar het heerlijk in vertoeven was. Zelfs om middernacht nog. En er was een reggaeweide. Daar chillen we op de echte cross ook altijd een paar uur. En ook de motorcross was supergaaf. Scheuren op een quad en zelfs enkele leden van motorclub Ons Genoegen lieten ons zien wat ze konden. Donders vet!
En aangezien ik vorig jaar kwijt was geraakt hadden mijn lieve festivalvriendjes iets gemaakt waardoor ze mij altijd terug zouden kunnen vinden. De foto zegt meer dan woorden. Maar het heeft wel geholpen, want ik ben niet kwijt geraakt!

Persoonlijk hoogtepunt was natuurlijk de opkomst van mijn grote held Heino. Niemand minder dan B.J. Bussink stond garant voor een imitatie waar Heino nog een puntje aan kon zuigen. Fantastisch. Ook Tante (Dini Bussink) Riki was erbij deze dag.
Zwarte Cross is elk jaar tof, maar deze uitvoering van 2020 zal mij altijd bijblijven en de boeken in gaan als 1 van de mooiste edities. Memorabel.

Gaan we ons langzaam opmaken voor het festival dat Dorpsfeest Markelo heet. Terug naar vroeger. Toen vond het ook in de plaatselijke horeca plaats. Maar hoop echt dat we volgend jaar gewoon weer in de tent op het Kaasplein staan. Zonder dat we een kaartje hoeven te kopen. Zonder beperkingen. Omdat ik gewoon met jullie allemaal feest wil vieren.

Maar ondanks Covid-19 is míjn festivalseizoen wel uitgegroeid tot 1 van de mooiste ooit.

Blijf koel,

Niek