Als klein kind zag ik eens dat men met kleine modelvliegtuigjes aan het vliegen was. Wat vond ik dat mooi. Zo’n vliegtuigje vloog na een korte start de lucht in en maakte allerlei mooie manoeuvres. Het klimmen en het dalen in de lucht, waarbij de brandstofmotor meer of minder geluid maakte, was fantastisch mooi.

Ik wilde ook wel zo’n vliegtuigje, maar dat was voor zo’n klein armoedzaaiertje als ik, niet weggelegd. Het bleef me wel bezig houden en ik besloot een speciaal spaarpotje aan te leggen om een keertje een dergelijk vliegtuigje te kunnen kopen. Tegenwoordig zou je een crowdfund-actie doen, maar dat bestond toen nog niet. Je moest toen gewoon werken voor je geld. We werkten op de boerderij, kregen wel een zakcentje, maar dat was geen vetpot. De puberteit kwam, je ging uit en er bleef weinig over voor het speciale spaarpotje. Er waren andere prioriteiten en hoewel er wel wat in het blikken sigarenkistje zat, dat door moest gaan als spaarpotje, verdween de droom uit het hoofd. Toch bleef het spaarpotje en later toen ik ging werken, kwamen er allerlei extraatjes voorbij, die het blikken sigarenkistje vulde. Spaarkaarten met benzinebonnetjes, verjaardagen, karweitjes etc.

De droom was weggeëbd, maar kwam onverwacht terug. Tijdens een vakantie in het buitenland, kwamen we in een winkelcentrum van een grote stad terecht waar men met een klein helikoptertje vloog. Het was een drone, mooie rooie en groene knipperende  lichtjes en je kon het naar alle kanten sturen. Het fascineerde me en het was nog mooier dan zo’n vliegtuigje. Dit keer was het geld niet zo’n probleem, het potje was aardig gevuld en dit was een mooie bestemming. Internet had zijn intrede gedaan en je kon zo een drone bestellen. Dat durfde ik niet. Voor de al zo lang gespaarde centjes moest een degelijk apparaat gekocht worden in de winkel. Als de drone stuk ging of niet goed werkte, moest je terug kunnen naar een winkel, waar men kennis had van deze apparaten.

In Enschede kocht ik zo’n mooie drone. Het had uiteraard wel voeten in de aarde alvorens ik er goed mee kon vliegen, maar het lukte wel. Luchtfoto’s of filmpjes het lukte me allemaal. Met trots demonstreerde ik de drone tijdens een uitje van onze afdeling bij het waterschap en maakte foto’s van de collega’s.

Ik maakte  een filmpje hoe het water over de kade van de Slinge het retentiegebied bij Bredevoort inliep. Het filmpje werd gebruikt om vast te stellen welke gronden onder water liepen. Men was binnen het waterschap heel enthousiast. Het werd snel duidelijk dat de drone professioneel ingezet kon worden bij het werk van het waterschap. Er werd een drone-team opgericht, waarvan ik ook deel uitmaakte. We moesten een vliegbrevet halen en we maakten dan ook regelmatig foto’s of filmpjes van situaties, die nuttig waren bij het dagelijks werk.

Maar ook voor de hobby’s van collega’s maakte ik filmpjes. Er werd me gevraagd om een filmpje te maken van een roeiwedstrijd op de Oude IJssel. Dorpsgenoot Berend Jan Bussink en indertijd bestuurslid bij het waterschap, was daarbij ook aanwezig, met nog een bestuurslid. Ze stonden in Doetinchem bij de finish, samen met andere genodigden. Met veel aandacht bracht ik de drone in gereedheid en vloog met enige trots over de Oude IJssel om de aankomst van de kano’s te filmen. Net toen de eerste kano de finish naderde, kwam ik met de drone dicht bij de takken van een boom. Ik wilde corrigeren, maar maakte een verkeerde beweging en met een maaiend geluid verdween de drone tussen de takken van de boom en stopte het gebrom van de motortjes. Er kwam nog wel een vleugeltje naar beneden maar dat was het dan. Niemand keek meer naar de finish, maar alle ogen waren op mij gericht. Van het trotse gevoel was niet veel meer over.

 Ik kreeg de drone later nog wel uit de boom. En wonder boven wonder, behalve een kapot vleugeltje, deed hij het nog uitstekend.

De inzet van de drone bij het waterschap werd steeds professioneler. De bediening ervan ingewikkelder en voor mij bijna niet meer bij te benen. Het aantal keren dat ik met de drone ging vliegen was te weinig om de ontwikkelingen bij te houden en langzamerhand ging de lol er voor mij af. Het lukte me later nog wel, om onbedoeld een boom te snoeien. Hoewel hij er toen flink gehavend uitzag, kon ik er na een kleine reparatie gewoon weer mee vliegen. Nu ligt de drone al weer een paar jaar in de kast. De inspiratie ontbreekt om weer te gaan vliegen.

De drone kent ontelbare toepassingen met tegengestelde doeleinden. Wereldwijd worden ze ingezet om dood en verderf te zaaien. In Markelo en omgeving, worden ze door de Wild Beheers Eenheden ingezet voor het opsporen van jonge reeën en ander wild om te voorkomen dat ze gewond raken tijdens het maaien van het grasland. Zo zijn er ontzettend veel nuttige toepassingen van de drone.

Een mooie zondag,

Jan vds