Jan Vasters staat al op de uitkijk wanneer we arriveren bij zijn woning aan de Groningeresweg in Markelo. Het zonnetje schijnt en daarom besluiten we eerst foto’s te maken onder de boog, uiteraard samen met Annie, voordat we naar binnen gaan. Dat moment volgt nadat burgemeester Ellen Nauta het diamanten paar heeft gefeliciteerd met hun 60-jarig huwelijksjubileum, mede namens de gemeente Hof van Twente. Als koffie, thee en gebak op tafel staan, begint Jan te vertellen. In juni 2024 werd Annie getroffen door een herseninfarct. Een gebeurtenis die veel veranderde, maar waar Jan, Annie en hun kinderen vooral met dankbaarheid op terugkijken. “Onze moeder heeft een enorme vechtlust en geeft nooit op. Nog steeds zien we dat ze elke dag, al zijn het soms maar millimeters, stapjes vooruit blijft zetten,” vertellen Agnes en André.

Jan (85) en Annie (83) zagen elkaar voor het eerst op een bruiloft bij café Hargeerds in Markelo. Daarna volgde een ontmoeting bij De Zon in Goor. Annie geeft eerlijk toe dat het geen liefde op het eerste gezicht was, maar na zes jaar verkering trouwden ze toch. Jan vertelt lachend dat hij er wat voor moest doen: hij fietste regelmatig naar Ambt Delden, waar Annie woonde. Toen hun huis in Markelo klaar was, trouwden ze op vrijdag 14 januari 1966. Zowel het burgerlijk huwelijk als de kerkelijke inzegening vonden plaats in Delden, waarna de huwelijksdag werd gevierd bij Hargeerds in Markelo.

Na het huwelijk stopte Annie met haar baan bij de Raad van de Arbeid, waar ze zes jaar had gewerkt. “Onze moeder was voor die tijd al vooruitstrevend, want ze werkte door tot haar trouwdag,” vertelt Agnes. Annie verzorgde de administratie, deed het huishouden en stond altijd klaar voor mantelzorg, zowel voor haar moeder als voor haar schoonouders.

Jan begon zijn loopbaan bij Mensink-Krabbenbos, waar hij 12,5 jaar werkte. Daarna maakte hij de overstap naar Roosdom Tijhuis, waar hij aandelen kon kopen. Hij bleef er veertig jaar werkzaam en ging op 62,5-jarige leeftijd met vervroegd pensioen. Als zoon van een veehandelaar had Jan altijd een sterke band met het boerenleven en de natuur. Vanuit de woonkamer kijkt hij uit over de weide waar nog altijd vee ligt. “Ik heb hier altijd dieren gehouden,” vertelt hij. Hij kijkt met plezier terug op zijn jaren in de bouw, waarin hij meerdere keren ‘de vlag in top mocht hangen’. Almelo was daarbij zijn vaste standplaats.

Het doorzettingsvermogen van Annie komt niet uit de lucht vallen. Haar moeder moest tijdens de oorlogsjaren op jonge leeftijd alleen verder, met drie kleine kinderen en het werk op de boerderij. Jan vult aan dat hij grote bewondering heeft voor Annie. “Ze heeft het niet altijd makkelijk gehad, maar ze klaagt nooit. Dat deed ze vroeger niet en dat doet ze nu nog steeds niet.”

Het echtpaar heeft twee kinderen. Agnes woont in Beekbergen. André woont met zijn gezin op loopafstand van zijn ouders, in de boerderij van zijn grootouders. Jan en Annie zijn trotse grootouders van zes kleinkinderen en één achterkleinkind.

Naast werk en gezin waren Jan en Annie altijd actief binnen diverse verenigingen en genoten ze van een rijk sociaal leven. Na het herseninfarct verbleef Annie een periode in het St. Elisabeth in Delden en later op Anholtskamp. “We kijken daar goed op terug. Het was op beide plekken uitstekend geregeld,” vertellen ze. “Maar nergens is het fijner dan thuis.” Inmiddels hebben ze hun draai weer gevonden. “Annie doet wat ze kan en daar heb ik weer profijt van,” zegt Jan. “We doen het samen.”

In de afgelopen periode merkten ze hoeveel steun er was vanuit familie, buurt, vrienden en verenigingen. Dat deed hen zichtbaar goed. “Dat is ook de reden dat we vanmiddag een feestje geven bij Dieka van de Kruusweg,” vertelt Jan. Het diamanten paar viert hun jubileum daar in het bijzijn van zo’n 150 gasten. “Het motto van mijn moeder is: liever een kratje te veel in huis dan een flesje te weinig,” zegt Agnes met een glimlach. Toch houden Jan en Annie het in aanloop naar het feest rustig, om later op de dag volop te kunnen genieten.