Koning Winter heeft toegeslagen deze week. Een beetje sneeuw en Nederland ligt plat. Schiphol heeft verschillende vluchten geannuleerd, treinen lopen niet en strooizout is bijna op. Tja vanwege de klimaatverandering, rekenen we hier misschien niet echt meer op. Het is ook wel een beetje lastig maar het hoort ook bij Nederland en verder levert het naast botbreuken en een schade hier en daar aan auto’s, ook prachtig wintervertier op en nog mooiere plaatjes. Ik was vanmiddag even in het bos en hoorde de kinderen al van verre lachen en schreeuwen. Kinderen en ook ‘grotere’ kinderen maakten met hun sleetjes dankbaar gebruik van de kuilen van het motorcross terrein. Een terrein wat ook hierdoor multifunctioneel inzetbaar blijkt te zijn. Auto’s met een sleetje erachter, honden die aan het dollen waren in de sneeuw en blozende gezichten. Ik heb nog even genoten van de besneeuwde bomen en vergezichten en met sneeuw bedekte akkers. Ik heb foto’s proberen te maken, maar je kunt het nooit zo in een foto verpakken als het er in het echt uitziet.

Gisteren hoorde ik dat vandaag (woensdag) De Waerdenborch gesloten zou zijn vanwege de winterse weersomstandigheden. Nog nooit voorgekomen, zei de vrouw die het vertelde. Jawel, zei ik, in de winter van 1979. Dat weet ik, want ik zat toen zelf op toen nog Scholengemeenschap Holten, nu De Waerdenborch. Het was lang winter en ook erg koud in mijn herinnering. Temperaturen ver beneden het vriespunt. Vanuit Herike ging ik met de fiets naar Markelo, parkeerde mijn fiets bij Eungs Schöppe en ging vervolgens met de bus verder naar Holten vanwege de winterse omstandigheden. Dit mocht van moeder bij wijze van grote uitzondering vanwege het weer. Normaal ging ik met de fiets naar Holten. Het kwam regelmatig voor dat de bus niet kwam of er kwam er eentje die al vol zat. Het kon ook zijn dat de gemeentebode vanuit het gemeentehuis kwam melden dat de bus niet kwam of dat de school gesloten was, ook nogal eens omdat de verwarming het niet deed. Tijdens een zo’n actie van de gemeentebode, gleed de arme man uit en raakte werkelijke elke tree van de trap van het gemeentehuis (nu Het Beaufort). Tot grote hilariteit van het jeugdige volk verzameld bij de bushalte.

Het was een winter waar vooral het noorden van Nederland geteisterd werd, vrachtwagens en auto’s bleven vastzitten in de sneeuw en konden niet verder rijden. Als ik het mij goed herinner werden mensen die gestrand waren op de wegen, opgevangen bij particulieren thuis, veelal boeren. Het leger werd zelfs ingezet, die vervolgens ook weer vast bleven zitten. Het noorden van Duitsland was nog erger getroffen, hiervan heb ik onlangs nog een Duitse documentaire gezien. De dieren van de boeren gingen letterlijk dood door honger en kou. Het voer en het water was namelijk ook hard bevroren. Verschrikkelijk. Dan viel het in Nederland nog mee.

Onze kinderen hadden dergelijke winters niet meegemaakt en als we het er weleens over hadden, zag je ze denken “Ja ja sterke verhalen uit de oude doos!”. Het begon een beetje te dagen bij de kinderen toen Nederland op 25 november 2005 overvallen werd door zware sneeuwval. Een van de kinderen was in Apeldoorn met school en de verwachting was dat ze daar moesten overnachten maar met veel geluk zijn ze nog thuisgekomen. Gelukkig hadden we alle vier kinderen ’s avonds weer thuis bij de kachel. Ja zo kan het ook gaan in Nederland.

De winterse omstandigheden maken het dit jaar ook mogelijk, zo het nu lijkt, dat er zondag genoten kan worden van een tweede editie van galop skiën. Zonder sneeuw was dit niet mogelijk geweest. Voor de sneeuwkoningin was het zaterdag een mooi passend decor om de wensen uit te reiken aan alle mensen die een extra waardering of steuntje in de rug gegund was. En of het nu galop skiën is of de wensboom, het is weer een weekend waar Markelo sterk in is – met elkaar voor elkaar. Toch een warme gedachte in koude tijden.

Een fijne zondag met elkaar!

Marianne