onsProat: Weet u het nog?

Dag allemaal,

We worden allemaal ouder, en dit geldt ook voor mij. Hoewel ik nog maar over 26 lentes ervaring beschik en eigenlijk helemaal niet mag klagen denk ik wel eens, waar blijft de tijd. Het gaat allemaal zo ontzettend snel en vanaf mijn 18e vind ik jarig worden eigenlijk al lang zo leuk niet meer. Een paar weken geleden is een kameraad van mij voor het eerst ‘papa’ geworden. Hij is de aller eerste papa van onze groep en ik vind dit heel bijzonder. Tijdens de kraamvisite onder het genot van een lekker kopje koffie en een beschuit met uiteraard veel te harde onpraktische roze muisjes, vlogen mooie herinneringen van ruim 12 jaar vriendschap aan mij voorbij.

Ik weet het nog goed, onze eerste keet. Groot, lelijk, groen, en heel goed voor je weerstand. Alles wat we nodig hadden was aanwezig, koelkast, frituurpan, en een bankstel. Aan de muren hingen posters en kalenders waarvan de mama’s niet wisten dat we ze van de papa’s hadden gepikt. We waren er gelukkig, voelden ons er thuis en dronken er met elkaar onze eerste biertjes. Die eerste jaren keet waren echt fantastisch. Het kon niet op, alles wat we deden was nieuw, en voor het eerst waren meisjes niet meer stom.

We hadden als kameraden ontzettend veel met elkaar gemeen, bijbaantjes, school, voetbal, proefwerkweken, verslagen, noem maar op. We moesten door alles wat we meemaakten elkaar ieder weekend wel spreken. Elke zaterdag fietsten we met de hele club naar dansles, want dat hoorde er toen nog gewoon bij. Tuurlijk, we hadden wel MSN en konden een sms’je versturen met onze Nokia, maar een meisje ten dans vragen moesten we toch echt zelf doen. Geen Instagram, Snapchat, Facebook of andere hulpmiddelen, nee, gewoon recht door zee, wil je met me dansen ? Na gedanst te hebben met danspartners uit Diepenheim, Holten en Markelo kwam ik terecht bij een meisje uit Goor. Met haar danste ik uiteindelijk af en hield ik door de weeks contact. We vonden elkaar leuk, maar kwamen daar na weken pas achter. Onder het maanlicht bij het water, verscholen tussen het riet, gaven we elkaar voor het eerst een echte kus het was voor ons allebei de eerste keer, en zo’n k(l)usje gaat je nou niet bepaald in de koude kleren zitten, ik bedoel, weet u het nog ?

Uren later en verkleumd door de kou kwam ik aan bij Toornsmit, Johan, een van de sleutelfiguren uit onze puberteit, stelde geen vragen maar bood de oplossing. Möske, biertje?

Prettige zondag gewenst,

Christiaan