Ik heb veel positieve reacties gehad op het feit dat ik columnist werd en op mijn eerste column. Waarvoor dank. Het geeft aan dat Maarkelsnieuws breed wordt gedragen en dat de colums veel worden gelezen. Dat geeft energie om door te gaan!

De titel… Tsja, wat moet je ermee? Lees het stuk maar eens en zoals altijd staat de clou aan het eind.

Ik ben geboren voor in de Markelose Dijkerhoek en ging van daaruit naar de vroegere Dorpsschool. Dit was een kleuterschool en lagere school waar nu huisartsenpraktijk Ufkes en notariskantoor Geurts & Verbeek staat. De Schoolstraat herinnert hier nog aan. Op die school kreeg ik vrienden waar ik af en toe naar toe ging om te crossen op de fiets, hutten te bouwen of omdat ze jarig waren. En later fietsten we samen naar de middelbare school in Holten. Inmiddels was het gezin Welmer verhuisd naar de Enkelaarsweg op de Nieuw Meen, eigenlijk tussen de Dijkerhoek en de Markelose Broek in. Vanaf een jaar of 15, 16 ging ik meer om met de jongens uit de buurt waar ik woonde. Dat was geen bewuste actie, maar het liep zoals het liep. Zo deden we dat ook altijd met onze eigen kinderen: laten lopen zoals het loopt. Natuurlijk hou je een oogje in het zeil, maar we hebben hierin nooit gearrangeerd.

Vanaf die leeftijd had ik een vriendengroep van 12 kameraden uit de Markelose Broek, Stokkum, Elsen en het dorp Markelo. Een gezelschap uit alle windstreken van Markelo dus. Helaas is ons op jonge leeftijd al een kameraad ontvallen. Maar buiten dat is deze club al bijna 40 jaar volledig intact en zien we elkaar op vaste momenten per jaar en als er wat te vieren valt. De sfeer is dan altijd goed. Ouwe jongens krentenbrood.

Ik had het hier destijds met mijn opa over. ‘Gert (Kippen)Luuks’, voor wie ‘m heeft gekend. Die wilde graag weten wie mijn kameraden waren. Ik lepelde mijn opa de Markelose boerderijnamen op die erbij hoorden en hij reageerde ongeveer als volgt: “Kamerö oet Elsen, Stökkum, Maarkel en het Maarkelse Brook? Vrooger heew’n ze meka”. (Vroeger sloegen ze er onderling op los.) Maar hij vond het wel mooi dat dit nu kon, dat de tijd dit met zich meebracht.

Ondanks dat mijn vrienden over heel Markelo verspreid zitten was een kameraad uit bijv. Holten of Goor, voor mijn gevoel een stap te ver. Geen idee waarom, het is een gevoel. Ik zie nu dat mijn kinderen een vriendengroep hebben met jongens en meiden uit Markelo, Holten en veel uit Goor. Ze ondernemen van alles met elkaar, maar staan ook voor elkaar klaar als het even tegenzit merk ik. Net als mijn opa toen met míjn vrienden, vind ik dit mooi om te zien bij mijn kinderen.

Ik ben een paar keer bij de Goorse Sjoowavond geweest. Een geweldig muziekgebeuren voor jong en oud. Waar, zang, dans en muziek in een groot tempo aan je voorbijtrekken. De zaal bij De Bebsel was drie dagen achter elkaar uitverkocht. Ik was daar in de eerste plaats omdat mijn dochter meedeed, maar het was erg leuk om te zien. Mijn dochter deed mee? Die komt toch uit Markelo? Ja, dat klopt. Maar daar doen ze niet moeilijk over in Goor. Er deden best veel artiesten uit Markelo mee. En waarom ook niet? Het feest was er niet minder om. Eerlijk is eerlijk, ze kunnen daar goed een feestje bouwen. Of zouden de Markelose obers hieraan bijdragen? In ieder geval trokken Markelo en Goor samen op en iedereen had plezier.

Ik heb ook een Holtense anekdote. Met de jongens van de solexclub houden we iedere winter een zogenaamde stamppotrit. Omdat onze stamkroeg Vennebekken de laatste keer niet kon vanwege een besloten feest, streken we na afloop van de rit neer bij de Bierpomp. Voor de goede orde: we lieten ons netjes brengen en ophalen. Kastelein Johan zei ons bij binnenkomst dat de Holtense carnaval ook nog kwam. Dat we het maar wisten. En dat hebben we geweten! Een grote dubbeldekker kwam voorgereden. In vol carnavalsornaat kwam er een grote delegatie van carnavalsvereniging de Fienpreuvers uit Holten binnen. Allemaal in opperbeste stemming natuurlijk. Artiest Blinde Ed zong en speelde de ene na de andere Hollandse kneiterhit vanachter zijn keyboard. Johan zorgde voor sfeer door zijn gastheerschap en de tapkraan. Ondanks dat Markelo niet echt carnavalsgezind is was het Feest met een hoofdletter F. Markelo en Holten liepen de polonaise en hadden samen plezier.

Wat ik maar zeggen wil: het maakt niet uit waar je huis woont. Grensoverschrijdend gedrag is soms zo gek nog niet. Je kunt dit natuurlijk veel breder trekker dan alleen Markelo als je kijkt wat er in de wereld gaande is. Maar ons eigen Markelo spreekt misschien net wat meer tot de verbeelding.

Mijn grensoverschrijdende gedrag neemt binnenkort een vlucht. We gaan met het vliegtuig naar Spanje. Fijne vakantie iedereen!

Vie sprekt meka,

Geertjan