Enkele weken geleden reed ik met m’n kleinzoontje de bult af tussen Goor en Markelo toen ik plotseling een keitje of iets dergelijks tegen mijn lip kreeg. Het voelde direct als een steek en ik realiseerde me dat ik in fracties van seconden gestoken was door een insect. Het leek me een wesp, ik voelde een angeltje o.i.d. en de lip zwol op.

Het was een toevalstreffer. Ik was al blij dat het insect niet tegen mijn kleinzoon aan was gevlogen of in mijn mond, anders had het minder goed af kunnen lopen. Zekerheidshalve ben ik snel even naar de huisarts geweest, die constateerde dat het een bij of hommel moet zijn geweest. Ik kreeg een paar hooikoortspilletjes en  later die avond verdween de flink opgezette lip. Ik vind zo’n dikke lip niks, het is pijnlijk maar ook nog heel onpraktisch. Daarom snap ik nog steeds niet waarom vrouwen soms hun lippen vol laten spuiten met een of ander goedje om er aantrekkelijker uit te zien. Mijn smaak niet.

Ik ben vaker aan de beurt als het gaat om de steken van insecten, naast die lastige steekvlieg, moet ik het altijd ontgelden als er muggen in de buurt zitten. Stoppen we tijdens het mountainbiken even voor een korte pauze dan zou je zeggen dat de kans klein is dat je wordt gestoken. Ben je met 5 personen, dan is in principe de kans 20 % dat je wordt gestoken. Nee, bij mij is het bijna 100 %. Niemand blijkt gestoken te zijn, maar Jan wel. Zijn we met 10 personen, dat de kans maar 10 %, maar ook dan hoor ik bij die 10%.

Dit zou te maken hebben met “zoet” bloed, maar blijkbaar scheidt je zweet af met een bepaalde geur waar de vrouwtjesmuggen op afkomen. Overigens is dit niet van toepassing op mensen. Des dan weer jammer.

De overlast is vooral ’s nachts. Je wordt wakker van een gezoem. Dat geluid is het probleem niet, maar je weet wat je te wachten staat. Er zijn genoeg chemische smeer- en spuitmiddeltjes om die beestjes van je weg te houden, maar daar houden we niet van. Nee, ik hou meer van een natuurlijke bestrijding, met de hand. Of liever om de bloedvlekken op het behang te voorkomen met een kussen. Daar heb ik aardig wat ervaring mee opgedaan. In een zeer snelle beweging de mug achter het kussen drukken en in bijna alle gevallen, zit zij er dan achter maar kan niet meer wegvliegen. Mijn overwinning en haat naar deze kleine vijand ontaardt in een marteling door de vleugels te verwijderen en daarna de pootjes, alvorens deze geheel plat te knijpen.

Het kan ook handiger zijn de oorzaak weg te nemen. Daar kwamen we achter toen we een weekendje in een hotel verbleven in Antwerpen. Op de hotelkamer was geen vlieg te zien, maar na het avondje stappen leek het ons verstandiger om het raampje te openen voor frisse lucht. Al snel werd ik wakker van dat akelige gezoem. Ik zette mijn gebruikelijke bestrijdingsmethode weer in en kon weer rustig gaan slapen. Maar het bleef niet bij die enkele mug, het ging de hele nacht door. En het waren er steeds meer, de tactiek veranderde en er werd gebruikt gemaakt van een krant. Maar ook dat moest ik opgeven en heb me neergelegd bij deze verloren strijd en ben gaan slapen.

De volgende ochtend zat ik onder de bulten en de muren zaten vol met bloedvlekken, het gevolg van de veldslag voor de afgelopen nacht. Op het plafond zaten de overlevenden te genieten van hun heerlijke maaltijd die nacht. Hoe dichter bij het raam, des te meer muggen. Tja, even het hoofd buiten het raam steken en al snel was de oorzaak van de overlast duidelijk. Ik keek in een dakgoot waar nog water in stond, vol met kronkelende muggenlarven. Deze larven ontwikkelden zich snel tot mug, die niet veel moeite hoefde te doen een gastheer te vinden en zich konden botvieren op mijn lijf. De rode muggenlarven die nog niet tot mug waren ontwikkeld, hadden daarin tegen pech, want het raam werd gesloten en zij zullen meer moeite moeten doen een gastheer te vinden.

De warme zomers zijn mooi, al hoeft het wat mij betreft niet zo heet te zijn als vorige week, en die lastige en bijtgrage insecten, neem ik dan ook maar voor lief.

Een mooie rustige zondag toegewenst.

Gr. Jan vds