Goei’ndag….doar wa’k wa wier! Noa joar’n van afwezigheid heb ik de penne wier in de haand. En ik snap det ielleu dèènkt, “Woarumme hebt ze in vredesnaam den kabouter met die jampot glaaz’n wier van stal ehaald? Ma bang’t oe ma nit. Tis eenmalig! Een invalbuurte zeg ma. Een soort van vluggertje! En volgens Angela is det noe nét mien specialiteit!

6 jaar geleden schreef ik mijn laatste column. Toen belde laatst Maarkelsnieuws of ik een gastcolumn wilde schrijven. Moest ik daarover nadenken? Nee! Want als ik op deze manier een ander uit de brand kan helpen doe ik dat heel graag. De ander krijgt een goed gevoel bij het feit dat je ze helpt en zelf krijg je een goed gevoel omdat je een goede daad verricht.
Weten jullie trouwens hoe ik bij het gevoel van goed proberen te doen kom? Ik zal het uitleggen.

In Markelo sterven helaas ook mensen en dus komt het regelmatig voor dat ik de overledene een laatste eer wil bewijzen en de achtergebleven dierbaren wil condoleren. Heel vaak is het vanzelfsprekend dat je gaat maar soms is er de mogelijkheid niet om te gaan door bepaalde redenen. Zoals bij mij nu actueel de familie Brinkmans is. Ik zit in het buitenland op het moment van condoleren. En dat vind ik oprecht jammer maar is helaas niet anders. Familie en vrienden, heel erg veel sterkte voor nu en de komende tijd. Het volgende wil ik nog wel meegeven.

“Lieve Mirjam, wat was je een geweldig mens,
Je heengaan raakt mij heel intens.
Vooral bij Bilderdijk ga ik je vrolijkheid missen,
Wie je was en wie je bent zal ik nooit uit mijn geheugen wissen”.

Tja……….en er zijn heel af en toe ook gevallen waarin je weleens twijfelt of je wel of niet moet gaan. Dan ken je de overledene goed maar de familie misschien niet. Of het is een eind uit de buurt. Oftewel, een twijfelgeval. Afgelopen maand had ik ook een paar condolaties waar dus 1 twijfelgeval bij zat. Na overleg met mezelf uiteindelijk toch maar besloten om te gaan. En toen ik de familie een hand drukte hoorde ik een paar keer een oprechte “Goh Niek, Wat mooi dat je er bent”. En ik denk dat ze dat zeiden omdat ze me misschien niet hadden verwacht en verrast waren dat ik er toch was. Zij een goed gevoel (naar wat mogelijk is in die omstandigheden natuurlijk) en ik eigenlijk ook. Ik kreeg het gevoel van “mooi dat ze het mooi vonden”. Ondanks de droevige reden. Dus erg blij dat ik geweest ben. Dus twijfel je in dit soort situaties? Ga gewoon! Dan doe je het eigenlijk altijd goed en bied je iemand in een klotentijd toch een troostende schouder.

En dat is dus de aanleiding van het aannemen van deze column. Aardig zijn en mensen helpen. Ik ben zo nu en dan ook best egoïstisch, maar het elkaar iets fijner maken in dit leven kan zo ontzettend simpel zijn. Iets minder vaak aan jezelf denken. Kost vaak geen geld en is relatief makkelijk uit te voeren. En ik denk dat het lief voor elkaar zijn in deze wereld heel erg van belang is. Kijk maar eens naar de negatieve bagger die we lezen in de reacties op social media over wat of wie dan ook. Echt droevig vind ik dat. Laffe toetsenbordridders. Ga verdorie wat met je leven doen! Ik zeg het gewoon persoonlijk tegen iemand als ik iets stom vind. Oké, dat is ook lomp en niet altijd even tactisch, maar ik zal proberen om iets genuanceerder te worden. Zou dat nog lukken na mijn vijftigste? (In mijn hoofd zegt op dat moment een stem “Wat denk jezelf….. hork!”) Oké, lastig, maar ik ga mijn best doen.

Persoonlijke problemen en struggles hebben we allemaal, maar als het enigszins mogelijk is moeten we wel proberen te “genieton”. Dat woord is heel hip hé, want de jeugd verbastert (in ieder geval bij ons thuis) alle woorden die eindigen op ‘-en’ in ‘-on’. ‘Goh pap, moet jij met de Biscaya’s spelon?’ ‘Ja jongen, maar sinds wanneer kan jou dat iets schelon?’ Heel volwassen conversatie!

Nou ja, genieton doe ik wel. Vooral van de dingen die in Markelo al georganiseerd zijn dit jaar. Onder andere De Passion en Sensation Weizen (sindsdien ben ik fan van Monique Smit, wat een leukerdje is dat zeg!) Dat is genieten in het groot en klein! Jezelf zo af en toe ff knijpen en dan beseffen hoe leuk dit allemaal is.

En um noe nog èèm’n terugge te komm’n op det vluggertje! Diss’n éénmaligen column is veurdet ielleu ut weet alwier veurbie. En volgens Angela precies lange genög!

Leu, heb ut good met mekare en tut in het Maarkelse. Dan goat wie met mekare, ok met 40 groad’n, GENIETON!!

Niek