Afgelopen maandag was het weer blue monday, de meest deprimerende dag van het jaar. De term is afgeleid van het Engelse begrip “feeling blue” (neerslachtig, somber, down of depri zijn). Laten we ons op deze manier depressieve gevoelens aanpraten?
Op zich snap ik het: alle feestdagen hebben we weer gehad en waar zou je dan nog naar uit kunnen zien?
Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd lijkt te gaan en dan zijn die rustige weken in januari juist wel fijn. De drukte van de decembermaand is achter de rug en het jaar ligt open als een onbeschreven blad voor ons. Een jaar vol nieuwe mogelijkheden met de vertrouwde activiteiten die bij verschillende jaargetijden horen als structuurpunten.
Heb je dan nog tijd om je “blue” te voelen? Helaas zijn er veel mensen voor wie dit zeker zo is en er zijn genoeg redenen voor.
Naast depri is het momenteel ook niet raar om je angstig te voelen; wat gebeurt er toch allemaal in de wereld of wat gebeurt er in het hoofd van Trump (waarbij ik twijfel of ik een hoofdletter zal gebruiken, bijna te veel respect). Waar stevenen we met z’n allen op af?
Vorig najaar kregen we de informatie over het noodpakket wat we in huis moeten hebben, het doet wat met me. In mijn achterhoofd hou ik een lijstje bij dat wanneer we iets uit blik hebben gegeten, ik dit blik wel weer moet vervangen voor je weet maar nooit. Omdat we buitenaf wonen hebben we vaak wel voorraad in huis, we gaan niet dagelijks naar de supermarkt. Maar wanneer we geen elektriciteit meer hebben, gaat er al snel een groot gedeelte van die voorraad verloren doordat de diepvries het dan niet meer doet.
Dit gaat nog maar over de voorraad eten maar hoe zal het zijn wanneer je continu voor je leven moet vrezen. Alleen al die angst kan een flinke bijdrage leveren aan blue monday.
Dichter bij huis zijn er ook dingen om je ‘blue’ van te gaan voelen, zeker wanneer je een starter op de woningmarkt bent en zo graag in Markelo zou blijven wonen. Desnoods op de plek waar je vroeger ook al naar school ging. Maar ja, 25 jaar Hof van Twente en niet alleen maar Markelo. Het heeft vast goede dingen opgeleverd maar soms zou je willen dat we weer wat kleiner waren en als Maarkelsen onder elkaar beslissingen konden nemen. Ik zal er vast te makkelijk over denken, dat mag u dan aan mijn haarkleur toeschrijven. Veel gebeurt momenteel niet qua woningbouw in Markelo, dan allemaal maar een schuurtje verbouwen op eigen erf (en dan niet stiekem iedere avond bij moeder aan tafel schuiven maar wel zelfstandig worden hoor). Om je groen en geel aan te ergeren maar je er blauw aan ergeren kan ook.
De blue monday afgelopen week was in ieder geval een prachtige dag met heel mooi weer. De zon deed zijn best en dat doet hele positieve dingen met je (in ieder geval met de mijne).
En de dag eindigde nog veel mooier. Het noorderlicht was zelfs met het blote oog zichtbaar en via een camera nog beter. Wat was dat bijzonder. Via allerlei mediaplatformen konden foto’s ingestuurd worden en dat deden mensen massaal. De een nog mooier dan de ander. Ook wij stonden met een groepje spelers van het Stokkums toneel achter de school te kijken. Wat een geluksmomentje. Het werd een roze en groene maandag in plaats van een blauwe.
De maand januari is alweer aan zijn laatste week toe en dat betekent dat we weer richting het voorjaar gaan. Met het mooie weer van de afgelopen week was al goed te merken dat het alweer langer licht is. En voor wie nog meer positieve energie nodig heeft, kan ik aanbevelen om naar een (of meer) van de vele toneelvoorstellingen te gaan die komende weken opgevoerd worden. Markelo is hier een kei in en ook in de omliggende plaatsen wordt volop gespeeld. Vaak zijn het kluchten of blij-spelen die opgevoerd worden en daar valt voldoende om te lachen. PJGO trapte hem gisteravond af en dat is aan hen wel toevertrouwd. Op deze manier ligt blue monday lekker achter ons en kunnen we weer uitkijken naar de leuke dingen.
Nu Trump nog…
Ik wens jullie een positieve zondag,
Gerdien