De “Aanbouw met het Roestdak” van ons voormalige gemeentehuis zal binnen niet al te lange tijd verdwijnen. Bijna 30 jaar lang werd er gewerkt aan het wel en wee van onze gemeente, in de toekomst zal er worden gewaakt over onze gezondheid. In januari 1972 werden de plannen voor een ingrijpende uitbreiding van het Markelose gemeentehuis gepresenteerd, ze werden redelijk positief ontvangen. De kosten waren begroot op f 900.000. Aanvankelijk zou in april met de bouw worden begonnen, maar omdat diverse instanties zich nog over het plan moesten buigen werd de verwachting juli. De kostenraming was inmiddels gestegen naar f 1.000.000. Er volgde een onderhandse aanbesteding, waarbij de bouw werd gegund aan de firma Krakers uit Hengelo. Eind augustus begonnen de werkzaamheden.
De aanbouw van het voormalige gemeentehuis in aanbouw omstreeks 1972
In november werd de raad meegedeeld, dat de bouw (weer) duurder zou worden ( f 1.181.000) , omdat o.a. de kelder veel groter moest worden. Toen in april 1973 het “roestdak” werd geplaatst, kwamen de nodige reacties los. 21 mei betrokken de ambtenaren hun nieuwe werkplek. In augustus stelde raadslid Van der Wolde vragen over geruchten, dat de kosten inmiddels zouden zijn opgelopen tot f 1.5 miljoen. De burgemeester ontkende dit ten stelligste en noemde het gerucht “een fabeltje.” Er was geen enkele reden tot bezorgdheid.
Toen op 20 september de commissaris van de Koningin Mr. Niers het nieuwe gebouw opende, deed hij dat met een dubbel gevoel. Landelijk begon inmiddels de discussies op gang te komen over een gemeentelijke herindeling. Hij vroeg zich dan ook af, of de feestelijke opening niet een wrange bijsmaak kreeg, omdat het gebouw in de toekomst wellicht zijn bestemming weer zou verliezen, een voortuitziende blik!
De bevolking maakte druk gebruik van de gelegenheid de nieuwbouw te bekijken. De reacties waren heel wat positiever dan bij de presentatie van de plannen: “Boet’n is ‘t miene smaak neet, ma binn’n valt ’t mie hatstikke met.” De lage ramen ontlokten de nodige moppen over ambtenaren, die toch maar mooi liggend naar buiten konden kijken.
In november bleek het gerucht uit augustus geen gerucht te zijn: de totale kosten waren inderdaad gestegen tot f 1.5 miljoen. De reactie van Van der Wolde laat zich raden. De andere fracties namen de tegenslag niet zo hoog op: “We hebben de overschrijding wel zien aankomen.”