Ondanks dat Erik Wevers afgelopen nacht in de Chileense duinen heeft doorgebracht kan hij morgen toch weer zijn Dakar vervolgen. De Markeloër kende in de etappe van gisteren de nodige tegenslag: “De versnellingsbak is geraakt door een rots op de route. We zagen de rots liggen, dachten nog: links erlangs, rechts erlangs, of er midden overheen en hopen dat het goed gaat.” Ze kozen voor het laatste en dat ging niet helemaal goed, de versnellingsbak moest het ontgelden. “Doordat onze snelle truck van Richard Huzink snel ter plaatse was en een versnellingsbak kon leveren hebben we na heel wat gesleutel toch nog onze weg kunnen vervolgen. Maar het geluk was blijkbaar niet aan onze zijde. Toen we weer reden, kwamen we vast te zitten, schuin met de neus van de Mitsubishi naar beneden, wat betekent dat de wagen niet langer van brandstof wordt voorzien. Dat werd dus scheppen, scheppen en scheppen. Omdat het inmiddels donker werd, besloten we dat het verstandiger was in de duinen te overnachten. De duinen op de route zijn zo steil, dat je ondanks onze verlichting niets ziet. Levensgevaarlijk, want je hebt geen idee wat je te wachten staat achter een duin,” aldus Erik Wevers.

Markelo in Dakar...

Het werd dus overnachten voor de mannen. En ze waren niet de enige. Erik: “Wat ik allemaal gezien heb onderweg, niet te geloven, zoveel vrachtwagens en auto’s die vastzaten, sommige vrachtwagens helemaal onderin een duinkom, die komen daar echt niet meer uit! Wat dat betreft hebben we geluk gehad, we wilden vanmorgen rond half acht vertrekken, maar door de mist zagen we nog niets. We hebben dus gewacht tot de mist wegtrok en zijn toen onze etappe af gaan maken. Dat we uiteindelijk als 94^e zijn gefinisht is vreselijk zuur, zeker omdat het zo goed ging de laatste dagen.” Ook dit is Dakar, maar liever niet voor equipe #317. De rustdag kwam als geroepen voor Erik Wevers en zijn navigator: zo kan de equipe zich even herstellen, de ervaringen gebruiken, de narigheid achter zich laten en vooruit kijken naar de dagen die komen gaan.

Richard Huzink heeft met de T4 GINAF truck overigens niet alleen zijn teamgenoot van het Riwald Dakar Team geholpen. Ze kregen een telefoontje uit Parijs. Er lag een camerawagen van de organisatie op zijn kant, die ze rechtovereind hebben geholpen. “We zijn gisteren dan wel als laatste truck binnengekomen, de 28^e van die dag, maar de overigen stonden nog in de duinen. Dat geeft nogmaals aan hoe zwaar het gisteren was,” aldus Huzink.

Vandaag was de rustdag in Copiaco, de stad die bekend is vanwege het mijnongeval in 2010, waarbij alle 33 mijnwerkers na ruim twee maanden werden gered. Bernhard ten Brinke had vandaag een hele bijzondere invulling van de ochtend: hij mocht de directie van de ASO (organisatie Dakar) inclusief 6 medewerkers én de president directeur van Rolex meenemen de duinen in. Bernhard: “We zijn gevraagd door de ASO om deze gunst te verlenen, we hebben net buiten het bivak met deze groep een mooi rondje kunnen rijden door de duinen. Het was voor de directrice van de ASO een grote verrassing en ze heeft zichtbaar genoten.

Morgen rijdt de Dakar karavaan noordwaarts van Copiapó naar Antofagasta, aan de kust van Chili. De etappe bedraagt 722 kilometer, waarvan 477 bestaat uit de special stage en 245 kilometer verbindingsroute.