onsProat: Nieuwjoarwinnen

Een van de tradities die nog altijd springlevend is, is het nieuwjoarwinnen. Hoewel het in de loop der tijd wel wat veranderd is, de essentie is nog steeds hetzelfde. Eerder werd er door de ‘kearls’ op nieuwjaarsdag nieuwjoar gewonnen. Later in januari en soms wel tot ver in het voorjaar werden er dan nieuwjaarsvisites gehouden. Onze opa zei altijd “met de ni’jjoarsvisiten dan kump d’r ni’js lös, woar of neet woar”. Dat is nog steeds zo.

Tegenwoordig worden de nieuwjaarsvisites aangevuld met recepties en borrels. Ieder zichzelf een beetje respecterende club houdt wel zo’n borrel aan het begin van het jaar. Afgelopen zondag was er het ni’jjoarwinnen van de boerenkapel bij De Haverkamp. Mooi dat dit weer is teruggekeerd op de Markelose agenda. Een geneugelijk gebeuren met ‘allemoal kunnig volk’. Diegene die de smaak goed te pakken had kon ’s middags nog een keer nieuwjoarwinnen met Boh Foi Toch bij de Tasca. Feestje gemist? Deze zondag is er nog een herkansing om met Boh Foi Toch het glas te heffen op het nieuwe jaar. (meer…)

onsProat: Nieuw jaar, nieuwe belevenissen

Hallo, lieve mensen, om te beginnen wil ik u allen het allerbeste wensen voor het nieuwe jaar. Eigenlijk een compleet overbodige mededeling want ik wens iedereen altijd het allerbeste met een goede gezondheid. Gezondheid wat het allerbelangrijkst is in het leven en absoluut niet, en gelukkig maar, te koop is. Zo bleek afgelopen tijd wel dat een man uit Rijssen met een geschat vermogen van vier miljard euro zijn leven ondanks alle geld niet mocht behouden. Dankzij een paar oudejaarssloten met een opbrengst van maar liefst 30 euro moeten wij ook dit jaar weer hard aan de bak om aan de kost te komen. Gelukkig maar, al was een dikke prijs ook welkom hoor.

Op de valreep in het oude jaar heb ik nog auditie mogen doen bij oud-Markeloër Johan Nijenhuis voor zijn nieuwe film die hij samen maakt met Herman Finkers ”De beentjes van St. Hildegard” Voor mij weer een bijzondere ervaring om mee te maken en wat de uitkomst ook zal zijn, dit pakken ze me al niet meer af. Eind januari zal blijken of er een rol voor mij is weggelegd in de film. Spannend!

Leuke afsluiter van het jaar was ook weggelegd voor de brandweer, een brandgevatte heg op de es werd even vakkundig bestreden. Om daar te komen reed men door een gazonnetje en een ‘hardeweg’ chauffeur zoals wij die noemen reed zich daar vast. Volgens mijn informatie was dat Wim B. van de Ovinksweg. Dat had ik nou van zo’n vakkundig tractor chauffeur niet verwacht. (meer…)

onsProat: Tradities!

De laatste dag van het jaar. De dag van tradities. Eerst hier en daar oudjaarsborrels drinken en in de middag carbid schieten met de kamereu…..natuurlijk met speklappen, worst en bier. Daarna het laatste voedsel van het jaar bij de ouwe lui opeten en ’s avonds met wederom vriendjes de jaarwisseling vieren. Voor ons oprecht leuke tradities!

Voor veel mensen een dag van terugkijken wat geweest is en tevens vooruitkijken naar dat wat gaat komen! Zowel positief als negatief. Ik probeer zelf altijd het positieve van alles in te zien, maar ik zal jullie eerlijk vertellen dat het soms best wat moeite kost. We moeten voor alles en iedereen altijd maar “good te passe” zijn. En ik doe daar ook heel hard mijn best voor hoor, maar soms zegt je gevoel compleet iets anders. Dan zit je in een gemoedstoestand die helemaal nog niet “good te passe” is. Wat de reden er ook van mag zijn. Nu klinkt bovenstaande allemaal zwaarder dan het is en heb ik een hartstikke leuk leven, maar de laatste dagen waren er voor ons 1 met een lach maar vooral een traan. Het verlies van een dierbare in het afgelopen jaar brengt toch weer herinneringen naar boven. Juist met deze dagen. En daar mag je ook best aan toegeven. Maar dan zeggen we toch…kop op….morgen is het 1 januari. Met een frisse start het nieuwe jaar in. Vooruit kijken blijft uiteindelijk het belangrijkste!

In Markelo zijn veel tradities. En die zijn er om in ere gehouden te worden. De meeste dan, want één traditie heb ik echt nog nooit begrepen en vind ik ook echt te stom voor woorden. En dat is het traditionele “slep’n” op nieuwjaarsnacht.
Wat is er nu in vredesnaam leuk aan om een bouwkeet heel Markelo door te sleuren en dan ergens neer te zetten waar niemand er wat aan heeft! En ik kan jullie nu al vertellen waar de bouwhekken die rondom Görkink staan belanden. Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ze daar ook niet mooi staan…maar goed dan toch. Wij hebben er met de kameraden nooit aan mee gedaan toen we er de leeftijd voor hadden. Zelfs toen gaven we de voorkeur al aan gezellig met elkaar bier drinken. De lege bierflessen gooiden we in de glasbak…er geen seconde over denkend om die glansbak (zo werd dat ding genoemd na 20 flessen bier) mee te slepen naar Het Beaufort! Doe ff normaal zeg. Maar goed jeugd van Markelo…wat jullie ook gaan slepen…zorg er dan in ieder geval voor dat je geen schade aanricht. Dat geld kan de gemeente wel anders gebruiken in ons dorp. Zo….papa heeft gesproken! (meer…)

onsProat: Achteroet en veuroet kiek’n

Bijna weer een jaar voorbij.

2017 overdenkend ben ik dankbaar dat mijn naasten en ik tot vandaag gezond zijn. Tot vandaag, want morgen kan alles anders zijn, dat is de realiteit. In onze vriendenkring en werkomgeving maken we ziekte en verlies mee. Dat hakt erin. Zij die dit moeten dragen staan op ons netvlies. Uit de grond van mijn hart wens ik hen de kracht de feestdagen door te komen en in het nieuwe jaar toch de lichtpuntjes te zien.

In maart 2017 de geboorte van ons vierde kleinkind Kai; een spannend hoogtepunt en altijd weer een wonder. Ook in maart mocht ik mijn eerste column schrijven voor Maarkelsnieuws. Ik doe het met heel veel plezier en op deze plek een groot compliment voor iedereen die betrokken is bij Maarkelsnieuws; jullie brengen gedurende het jaar Markelo op alle fronten actueel en breed in beeld. Hulde!

In juli kreeg Jan een vervelende blessure die hem een tijdje minder mobiel maakte maar gelukkig zonder ernstige gevolgen. In augustus een fantastische Dorpsfeest-zaterdag beleefd met de kameraden want Schutterskoning 2016 Gerrit Vruwink opgehaald van huis en naar het nieuwe Feestterrein gebracht. Schitterend dat we er bij mochten zijn; deze groep is hecht en het voelt warm daar deel van uit te mogen maken. In september had ik een uitdagende promotie in mijn werk. In mijn vrije tijdsbesteding heb ik deze zomer een stapje terug gedaan waar het toneelspelen betreft en in november stond er een interessante bestuursfunctie op de stoep. En nu staat de fairybell weer in de tuin, de kerstboom in de kamer en Queen nummer 1 in de Top 2000. (meer…)

onsProat: Spieker Jozef

Toeval bestaat niet, wordt er vaak gezegd en dat wil ik best geloven. Over een week is het Kerstmis, of zoals we hier in Markelo zeggen ‘Mirreweenter’. Het feest rondom de geboorte van Christus, zoals wordt geschreven in het evangelie van Lucas. Een van de hoofdrolspelers in dit kerstverhaal is Jozef van Nazareth, of zoals Herman Finkers zegt: “Spieker Jozef”.

Deze zondag wordt er in de Martinuskerk van Markelo een nieuwe Dominee bevestigd: Rob Nijhuis. Naast dominee is hij ook directeur/eigenaar van een groot Rijssens bouwbedrijf. Dus zo’n 2000 jaar na het kerstverhaal in Bethlehem heeft nu ook Markelo zijn eigen Spieker Jozef. Is dat nou toeval of niet.

Met een glimlach las ik het artikel in de zaterdagskrant waarin de vraag werd gesteld of de combinatie bouwondernemer/predikant raar zou zijn. Natuurlijk niet! In beide gevallen ben je aan het bouwen. In het ene geval bouw je een huis, in het andere geval bouw je aan de (kerkelijke) gemeenschap en beste Rob, zoals je het zelf al aangaf: Bouwen doe je samen.

We hebben de laatste jaren wel gemerkt dat de kerk een andere weg in zal moeten slaan om haar functie in het geloof en in de gemeenschap te behouden. Daarvoor zal er moeten worden vernieuwd. Ik ben er vol van overtuigd dat jij met jouw achtergrond als ondernemer, bouwer en herder er zeker in zult slagen om de kerk in Markelo weer gevuld te krijgen en de schapen bij de kudde te houden. (meer…)

onsProat: Feestmaand

Net als Niek vorige week aankondigde is er voor mij ook een pietentijdperk afgesloten. Na 15 jaar hulppiet te zijn geweest op de Brookschole geef ik het stokje door. Met vele leuke herinneringen aan de gespannen koppies van de kleintjes en de juffen die onmogelijk kwaad konden worden op de vele strooiacties terwijl ze alweer aan het opruimen waren met hun lokaal als we naar een andere groep vertrokken, maar de gezichten boekdelen spraken. Altijd een gezellig grimehuis, eerst jaren bij Arie en Gerda Bussink en de laatste jaren bij Henk en Janni Bussink, waar we dit jaar nog terloops even moesten optreden als keurmeesters bij het uitzoeken van een nieuwe bril omdat de jonge hond des huizes de bril van de vrouw des huizes onherstelbare schade had aangebracht. Kost wat zo’n jonge hond maar dan heb je ook wat.

Dan de intocht in Markelo die ik als goedheiligman mocht verrichten, prachtig!!! Machtig mooi om te doen. Ook iemand die al eens een intocht mocht verzorgen als Sinterklaas, onze dierenarts Frans van den Nobelen. Een ietwat klein sinterklaasje maar dat mocht de pret niet drukken. Onze kinderen waren nog heel klein en zaten nog in de geloofsjaren. We hadden ’s morgens voor de intocht een zieke koe en hebben daar de veearts bij gehad, inderdaad Frans!! Maar toen Truus en ik ’s middags samen met onze kinderen op de arm bij Voskamp voor de winkel stonden bij de intocht van de goede man, was het toch wel heel apart toen de sint aan mij vroeg: “Hoe gaat het met de koe?????” De kinderen keken mij verbaasd aan, hoe wist de sint dat toch? (meer…)

onsProat: De Sinterkerstklaasman

De kerstboom! Ook bij ons staat hij alweer. En dat al voordat Sinterklaas zijn verjaardag heeft gevierd. Dat zou bij ons thuis vroeger nooit zijn gebeurd, maar tegenwoordig lopen deze 2 feesten steeds meer door elkaar en heeft half Markelo waarschijnlijk gisteren een boom op lopen tuigen.

Maar ondanks dat het overal al een beetje kerst is ga ik aanstaande dinsdag 5 december eerst Sinterklaas assisteren als hulp Zwarte Piet wanneer hij de scholen langsgaat. En ja, zonder in discussie te willen gaan, ik ben gewoon een zwarte hulp piet. Dat doe ik al heel wat jaren, met een ongeregeld zooitje andere hulp sint en pieten. En dat doe ik in een buurtschap waar ik de naam niet van zal noemen. Stel je voor dat er kinderen of ouders zijn die ons zouden herkennen! Da’s jammer. Ik kan wel verklappen dat het ongeveer 2 kilometer buiten Markelo ligt, een school heeft en een treinstation had wat in 1953 is gesloten. En een kleine hint kan ik ook nog wel geven…. het begint met een S en eindigt op tokkum. Maar verder zeg ik niks. Blijft het nog spannend!! Maar dit is de allerlaatste keer. Juf A.v.d.S. (Ik zeg de volledige naam niet want dan zouden jullie misschien raden welke school het is) is onlangs na 42 jaar onderwijs gestopt. En aangezien de afterparty met Sinterklaas en de rest van de pieten altijd bij haar in de mooie hut wordt gevierd en dat nu dus stopt, stop ik ook. Keuzes maken en doorrrr…. (meer…)

onsProat: Dromen

Ik droom zelden. Heb ik tijdens een nacht wel gedroomd, dan valt dat bij mij gek genoeg samen met “neet zo good te passe”. Dromen zouden helpen gebeurtenissen te verwerken. Schijnbaar kun je tijdens een droom ideeën krijgen die je overdag nooit zou kunnen bedenken. Iemand kan zich bewust zijn van zijn droom – ik heb wel eens helemaal “vast” gezeten – of je kunt je er juist niets van herinneren. De inhoud van dromen is vaak chaotisch en bizar.

In Markelo wordt het dromen gestimuleerd ten aanzien van de realisatie van een gezellig en leefbaar centrum. Ik droom van een centrum zoals in Ootmarsum. Authentieke bestrating, bijzonder pittoreske panden, die de originele staat hebben behouden, en toch een eigentijdse bestemming hebben gekregen. Ik had er vorige week vrijdagavond een feestje. Voor het parkeren moet je een paar straten lopen. Ik zag prachtige etalages en alle horecagelegenheden zaten vol. Het ademt sfeer.

Ootmarsum is – ook qua buitengebied – vergelijkbaar met Markelo en kent veel toerisme, waar uitstekend op ingespeeld is. Ondernemers werken samen en gunnen elkaar brood op de plank. Zo nam ik in Ootmarsum met een groep vriendinnen deel aan een trekker rit en kwamen we in tijdnood voor onze volgende activiteit; de glasblazer. De echtgenote van de trekker rit-baas heeft 2x op en neer gereden in haar privé auto om ons naar de glasblazer te brengen. Zij snappen daar hoe toerisme werkt. Simpel, Slim, Snel. (meer…)

onsProat: Sinterklaas

Gisteren was het weer zover dat Sinterklaas en zijn Pieten in ons land aankwamen. Als het even kan kijk ik even naar de intocht van Sinterklaas, want het blijft toch gewoon leuk. Ook in Markelo was er een geslaagde intocht. Dit jaar voor het eerst georganiseerd door de JAM.

Sinds gisteren zijn de Friezen bij mij sterk in achting gestegen. Door het tijdelijk blokkeren van de A7 kon er worden voorkomen dat anti-zwarte piet demonstranten naar Dokkum konden gaan. Wat een super actie! Zie ik later op verschillende nieuwssites dat ze deze mensen mogelijk strafrechtelijk gaan vervolgen. Nou, van mij mogen ze een lintje krijgen.

Het is toch eigenlijk te zot voor woorden dat in ons land een klein groepje oproerkraaiers het telkens voor elkaar krijgt om een bult stemming te maken en de media zo weet te bespelen dat hun mening als juist wordt neergezet. Het stoort mij enorm dat er bijna nooit echt tegengas wordt gegeven tegen groeperingen zoals de anti-zwartepietclub, lekker dier en andere rakkers uit die zelfde hoek. Onze opa zou wel zeggen: “’t bint allemoal de zelfde schreeuwers”. (meer…)

onsProat: Vernieuwend

Er is een brief bij ons op de deurmat gevallen afkomstig van de RDW. Mijn rijbewijs dient verlengd te worden. En als je een vrachtwagenrijbewijs hebt zoals ik dan moet je eerst gekeurd worden door een arbo-arts, dit mag niet door je eigen huisarts. In Goor is dit mogelijk bij Ausems en Kerkvliet, dus een afspraak gemaakt daar. En wie kom ik daar als arts tegen? Een oude buurjongen van vroeger en dan praat ik over circa veertig jaar geleden, te weten dokter Henk Jan Klooster, ja inderdaad zoon van schoolmeester Henk Klooster. Prachtig, wat is het wereldje dan toch weer klein. Bij de keuring bleek wel dat mijn gewicht niet overeen komt met mijn lengte. Ik ben eigenlijk nog wel een centimeter of wat te kort. De BMI gaf aan dat ik vruchtbaarheidsproblemen kan krijgen. Nu weet ik niet of dat in mijn geval zo gevaarlijk is, maar toch. Verder weer goedgekeurd en het rijbewijs kan eerdaags aangevraagd worden. (meer…)