onsProat: Broezen

Het dialect woord voor bruisen/schuimen, want dat doet het in Markelo wel. Ik wil best stellen dat Markelo een bruisende samenleving heeft. Een samenleving die zeker bruist van de ideeën. Dat zie je wel tijdens alle evenementen die hier worden georganiseerd. En dat zijn er nog al wat.

Afgelopen weekend was er weer een bruisend Oktoberfest bij de Haverkamp. Hier werden dan ook weer de nodige halve liters met broezend gerstenat naar binnen gewerkt. Verder hadden we afgelopen week weer de opening van de boerderijverlichting. Ook hier bruist het weer van de leuke creaties die we in de verschillende buurten kunnen zien. Traditiegetrouw moest er natuurlijk weer in alle  buurten gemeut worden, waarbij ook de nodige glazen met broes werden rondgedeeld. Een aantal jaren geleden mocht ik zelf mee met de opening en ik kan u vertellen dat je van goede huize moet komen, wil je weer nuchter thuis komen.

Het zal ook nog wel broezen in het Maarkelse brook. Willian Potman heeft afgelopen week Abraham gezien. Een ieder die over de Enkelaarsweg rijdt zal dat niet ontgaan. Naast de nodige poppen stonden er ook een aantal lege stoelen. ‘En weet ie woarumme? Hi’j is toch nooit thoes”. Willian, alsnog van harte gefeliciteerd! (meer…)

onsProat: AED cursus

Bij ons in Markelosebroek hebben we de jaarlijkse herhalingscursus weer gedaan voor de Automatische Externe Defibrillator kortweg AED genoemd. Wat mij opvalt, is het grote percentage deelnemers vooral in het buitengebied. Alleen in Markelosebroek al meer dan 130 mensen die een defibrillator kunnen bedienen en reanimatie toe zouden kunnen passen. Iets wat je hopelijk nooit hoeft te doen. Jammer dat in het dorp zelf de animo veel minder is terwijl er elke dag 300 mensen worden getroffen door een hartstilstand. Zo snel mogelijk handelen, blijft het beste in zo`n geval. Maar er zijn ook reanimaties waar het gewenste resultaat helaas uitblijft. Dit hebben we pas nog weer meegemaakt. Niet iedereen is er mee te redden maar niets doen of kunnen doen is ook lastig. Sommige mensen willen ook helemaal niet gereanimeerd worden, bang omdat ze niet weten hoe ze eruit komen. (meer…)

onsProat: Een tinnen jubileum!

Een tinnen jubileum! Ik kwam erop omdat ik zocht hoe men iets noemt wat 10 jaar bestaat.
Dat 25 jaar zilver en 50 jaar goud is wist ik nog wel, maar deze zat niet in de parate kennis. Angela en ik zijn trouwens allang het tinnen stadium gepasseerd. Met onze 17 jaar hobbelen we langzaam via het porselein naar het zilveren gebeuren! Ervan uitgaande dat we dat gaan halen stel ik me voor dat dat een leuk feest gaat worden. Kiek d’r noe al noar oet!

Maar even terug naar die 10. Gospelkoor Enjoy vierde afgelopen vrijdag haar 10 jarig jubileum met een concert in de kerk. Nu was ik door andere verplichtingen niet in de gelegenheid om hierbij aanwezig te zijn, maar vanuit eerdere optredens die ik wel gezien heb is het een hele leuke club. Een groep kippen met aan het hoofd 1 haan! Petje af voor die stoere haan hoor, want ik denk dat ik gillend gek zou worden in zo’n groep met alleen maar dames.
Maar goed, op naar de volgende 10 jaar Enjoy!

Dan is er nog iets wat dit jaar 10 jaar bestaat. En dat kun je eigenlijk het hele jaar al lezen aan de bovenkant van deze site.
Precies..10 jaar Maarkelsnieuws!
Dit is volgens mij DE nieuwsvoorziening van Markelo. De papieren sufferdjes, zoals bijvoorbeeld het Hofweekblad dat wekelijks in de brievenbus valt, kijk ik al jaren niet meer in.
Op Maarkelsnieuws komt te staan welke grote veranderingen er in Markelo op stapel staan. Zoals de beslommeringen rond het Kaasplein. Het lijkt er trouwens op dat orkaan Irma ook daar haar sporen heeft nagelaten…ik hoef jullie niet te vertellen waar ik dan op doel. Hoop dat de wederopbouw snel op gang komt! (meer…)

onsProat; ik wil een slager in Markelo

Nee, ik bedoel niet de schlager van de Oktoberfesten, die binnenkort in enkele horecagelegenheden in Markelo worden gehouden met dirndls en lederhosen, maar een echte slager. Het liefst een slager met verstand van een goed stuk vlees, die zijn koeien zelf uitzoekt bij Markelose veehouders. Een slager die weet waar hij knijpen moet in die koe om te bepalen of zij mals, kwalitatief goed vlees kan leveren. Een slager die een winkel creëert met beleving. Een volle toonbank, die een lust voor het oog is en waarbij je smaakpapillen beginnen te dansen. Een slager die van een gewone speklap qua smaak een culinair  hoogstandje levert. Ik kook bijna 365 dagen per jaar.  Aangezien ik houd van variatie schaft de pot soms vis of kip. Een ruwe schatting levert op dat er dan nog een slordige 200 dagen resteren waarop ik vlees nodig heb om de maaltijd te bereiden. En dat vlees wil ik niet uit de supermarkt, niet uit de diepvries, niet bestellen, maar vers van de echte slager. (meer…)

onsProat: Plat

Wat leuk dat Boekhandel Prins aankomende week Herman Finkers te gast krijgt om het dialectboekje ‘Nijntje döt fietsen’, uit te reiken aan Rob Harmeling. Nu is Herman Finkers één van mijn favoriete cabaretiers en voorvechter voor het behoud van ons mooie dialect.

In een artikel op Maarkelsnieuws las ik echter dat de streektaal onder druk staat. Ik ben het daar toch niet helemaal mee eens. Volgens mij doet de streektaal het best wel goed de laatste jaren. Neem nou de populariteit van dialectmuziek en wees eerlijk, dit is echt niet alleen maar ouwe lullenmuziek. Ook in de regionale theaters staan er de laatste jaren weer veel dialectvoorstellingen op het programma en bijna altijd met een uitverkochte zaal, wat bij vele andere voorstellingen vaak niet lukt. (meer…)

onsProat: Mooi Markelo

Verscholen onder een paraplu tijdens een van de vele condoleances afgelopen tijd stond ik ter hoogte van de bibliotheek voor me uit te staren en luisterend naar menig naar mijn oordeel te luid pratende personen. Kunnen die mensen dan is niet bij elkaar op visite gaan om daar onder het genot van een kop koffie bij te kletsen? Moet dat bij zo’n gelegenheid? Dan valt mijn oog op het welig tierende onkruid om en nabij de bebouwing van de bieb. Wat een bende! Even verder op, het oude ontspanningsgebouw, kapotte ramen, tegeltjes die eraf zijn gevallen, onkruid metershoog. Ik begin mij te schamen, want was ik niet diegene die daar zondagmorgen in de tent na het frühschoppen uit volle borst het Markeloos volkslied stond te zingen, Mooi Markelo. Als je dan door onze buurgemeente Holten rijdt word ik jaloers, mensen nog aan toe zeg. Wat is daar veel gebeurd nadat ze bij Rijssen zijn aangesloten, een centrum om door een ringetje te halen met veel nieuwbouw en een dorpsplein dat klinkt als een klok. Hier in Markelo staat het ene bouwhek na het andere maar er gebeurt bar weinig. Of toch, de archeologen zijn bezig bij Görkink. Ze zullen wel op zoek zijn naar een of ander oud kruikje waar misschien nog een beetje foezel in zit. (meer…)

onsProat: Gedicht voor Karlijn!

Mooie Markeloërs, ik had deze week een vrij luchtige column in gedachten. Ik wilde het hebben over het Maarkels Diamant van de kindergroep van de boerendansers wat vandaag plaatsvindt en de fancy fair van de kerk volgende week. Ook wilde ik het weekend Stuttgart (Oktoberfest) benoemen dat we elk jaar met de vriendjes bezoeken en daaraan gerelateerd het grandioze Oktoberfest wat De Haverkamp (met nieuwe stoere bierpullen) organiseert op 13 oktober.

Maar ik wil en moet van mezelf een pas op de plaats maken voor een andere, zeer verdrietige, gebeurtenis die afgelopen week Markelo in zijn greep hield. Ik kan en wil er gewoonweg niet omheen.
Zonder andere mensen die op dit moment in dezelfde (rouw) situatie zitten tekort te doen heeft mij het overlijden van Karlijn Paarhuis, bij ons in Markelo beter bekend als Karlijn Vos, erg aangegrepen.
Ik heb zitten twijfelen of deze column wel de plek is om hier aandacht aan te geven. Maar na een heel kort momentje van nadenken was het antwoord eigenlijk heel makkelijk! Ja natuurlijk is dit de plek! (meer…)

onsProat: Wat zeg je (niet)

Nôh; Heel Markelo weet het nu: Ik zeg weinig met veel woorden. Dat hebben de heren Lodeweges en Potman op het podium in de tent verkondigd tijdens het Frühschoppen. Ik zie er de grap wel van in en heb er niet slecht van geslapen, maar misschien moet ik er tòch iets aan doen.

Dat wordt héééél moeilijk voor mij: spontaniteit beperken. Hoe? Niet meer naar de interesses van mijn gesprekspartner vragen? Moet ik sappige details weglaten? Zal ik als een saaie trut in een groep staan luisteren naar anderen en niets over mezelf vertellen? Mijn tong afbijten op het moment dat ik mijn mening wil geven? Nooit meer schor zijn omdat ik dat éne verhaal moet vertellen over de muziek heen? Elk woord op de weegschaal leggen? Dus nadenken voordat ik praat? Oei, oei! Wat doe ik als er stiltes vallen? Ik krijg het er nu al benauwd van. (meer…)

onsProat: Lieve Ellen (2)

Lieve Ellen,

Ja, zo ben ik mijn column al eens eerder begonnen. Maar deze keer hoef je – en een aantal met jou – niet te schrikken. Nu geen politiek gekissebis, maar toch wil ik graag even weer je aandacht en wel om je een enorm compliment te geven! Ik vind het namelijk echt heel erg stoer dat je als burgemeester van de Hof van Twente gewoon samen met je man Robert helpt tappen tijdens het Maarkels feest. Chapeau!

Ik heb in de loop der jaren vele bobo’s langs zien komen die voor het mooie fotootje in de krant even achter het schap gingen staan, maar als vrijwilliger de handen uit de mouwen steken, ho maar! Daar kunnen er nog veel een voorbeeld aan nemen. Onze opa zou wel hebben gezegd: “Niks gin koale drokte, die ku’j wal he’m”. (meer…)

onsProat: Hew aait zo doane

Het feest der feesten staat weer voor de deur. De tent staat maar er moet nog veel gebeuren, vele vrijwilligers zijn de afgelopen maanden bezig geweest om de nieuwe locatie op en top te prepareren. Het is leuk om een keer te veranderen, daar moet je ook absoluut niet bang voor zijn. Nu zijn altijd alle veranderingen geen verbeteringen maar dat weten we achteraf pas. Ik heb bij de nieuwe locatie wel een heel goed gevoel, dat moet ik eerlijk zeggen. We gaan het meemaken.

Waar ook een keer wat mee moet veranderen is de optocht. De neerwaartse spiraal wat het aantal praalwagens betreft is al een paar jaar geleden ingezet en hier moet een oplossing voor gevonden worden. Anders ben ik bang dat we over een aantal jaren geen optocht meer hebben. Nu is het niveau van de optochtwagens ook wel zo waanzinnig hoog dat we ons al moeten afvragen of dit wel gezond is. De competitie bij de buurten onderling is zo groot dat we onze eigen ondergang creëren. Het stimuleert de overige buurten die niet zo goed in de personele bezetting zitten niet, om een praalwagen te bouwen. Vroeger werd er nogal eens geklaagd over het prijzengeld dat in de ogen van vele bouwers veel te laag was. Ik kan u wel verzekeren, al maak je een prijzenpot van vijfduizend euro per wagen; het aantal wagenbouwers krijg je er niet mee terug. (meer…)